بهترین مرجع مسجد قبا در مشهد

شهرستانک، اسم روستایی در شمال کوه توچال طهران و در جاده چالوس هست که عمر آن مبنی شماره تلفن مسجد قبا مشهد بر شواهد تاریخی به قرن ششم هجری گشوده می‌گردد. وجود منبع آب و چشمه ای مالامال آب در‌این محل منجر شد‌ه‌است تا عموم گرد هم آیند و روستایی در این رزرو مسجد قبا مشهد حوزه‌ خوش آب و هوا صورت دهند. مطابق داده ها دهیاری شهرستانک، این روستا 8000 نفر جمعیت و 500 هکتار مساحت دارااست و عمر آن به 3000 سال میرسد. آنچه که درین روستا جلوه گری می نماید، ترکیبی دیده نواز از تاریخ و طبیعت هست که در هر کناره ای می توان آدرس مسجد قبا مشهد آن را لمس کرد. از یک سو، طبیعت حیرت انگیز و خوشگل اشراف‌تان می نماید و تصاویری بدیع را به اکران میگذارد و از سوی دیگر وجود جلوه های تاریخی همانند کاخ ناصرالدین پاد شاه، شمارا با خویش به سفری در قلب تاریخ میبرد. شهرستانک یک مقصد مطلوب برای غربت از گرفتاری ها و روزمرگی هاست؛ مسجد قبا مشهد به دلیل آن که هوایی منزه، طبیعتی قشنگ و آرامشی بی حد و مرز داراست. این روستا از شمال به روستای کسیل و از جنوب به کن، سولقان و امامزاده داوود محصور می گردد و از شرق به شکرآب و آهار و از غرب به سرک، لانیز و شلینک می‌رسد.فرقی نمی نماید که سفر را از کجا شروع نمایید به دلیل آن که در هر شکل چهت نیل به شهرستانک باید راهی جاده چالوس گردید و قبل از وصال به مقصدتان از زیبایی های این جاده نیز لذت ببرید. کمتر کسی هست که جاده چالوس را نشناسد و با این مسیر پیچ در پیچ و کوهستانی شناخت نداشته باشد. از به عبارتی نخستینِ ورود بدین جاده، می قدرت غرق در زیبایی ها شد و از تماشای مناظر شگفت انگیز لذت موفقیت. لذت شما از مهاجرت به شهرستانک از همین جاده شروع می شود و بر خاطرات خوش سفرتان میافزاید. ولی مسیر فرعی روستا از جاده چالوس، هم جلوه هایی بی بدیل را به اکران میگذارد و تا وصال به مقصد، نمایشی فراموش نشدنی به طرز می اندازد.آب و هوای مطبوع و فرح بخش این روستا، ناصرالدین پاد شاه قاجار را هم وسوسه کرد تا هنگامی را در آن به یادماندنی خواهد شد و لحظاتی را دور از شهر بگذراند. او در سال ۱۲۹۵ هجری قمری دستور داد تا در اطراف این روستا کاخی برای تفریحاتش سازه نمایند و آقا محمد ابراهیم خان، تحت عنوان معمار آن در نظر دریافت شد. برای این کار انتهای دره شهرستانک که گله گیله اسم داراست را تعیین کردند؛ نقطه ای از روستا که آب و هوا و دیده اندازی فوق العاده دارااست. عمارت ناصری طی سه سال در یک محوطه 8000 متری ساخته شد و تحت عنوان اقامتگاهی ییلاقی و ویژه برای ناصر الدین فرمانروا و اهل منزل اش آیتم به کار گیری قرار گرفت. بعضا محلی ها بر این باورند که یک کدام از زنان ناصرالدین پادشاه نیز در‌این کاخ به خاک ودیعت گردیده است. ناصرالدین شاه در روز ها فصل تابستان برای فرار و گریز از گرمای طهران از روش جاده کالسکه‌رو شاهی در دوآب و گردنه آهار به شهرستانک می آمد تا از آب و هوای آن لذت پیروزشود. این شاه حدود 1500 خدمتکار را با خودش میبرد و آن ها در چادرهایی در حوالی کاخ اسکان می یافتند. او از روش توچال و جاده شاهی به شهرستانک می آمد تا به محل خوش آب و هوای کاخش رسد. ولی خدمه بایستی از مسیر خطرناک رودخانه راهی کاخ می شدند و خویش را برای سرویس رسانی به پادشاه و مهمانانش می رساندند. خطر این مسیر به حدی بود که در بعضی وقتها تنی چند از آنان به جهت گرفتار شدن در رودخانه، جان خویش را از دست می دادند. مرگ تنی چند از خدمه باعث شد تا محل برگزاری مراسم آشپزان به قصر سرخ دره که ناصرالدین شاه فرمان ساختش را صادر کرده بود، منتقل گردد. عمارت ناصری مشتمل بر یک ساختمان دو طبقه (دیوانی یا این که بیرونی) و یک ساختمان یک طبقه (حرمسرا یا این که اندرونی) میشد که با یک دیوار از هم غیر وابسته گردیده بودند. تا زمان ها ناصرالدین فرمانروا و درباریانش، یک روز از سال را برای برگزاری مراسم آشپزان به کاخ شهرستانک مسافرت می کردند. امروزه کاخ شهرستانک جزو به جا مانده فرهنگی می‌باشد و نامش از تاریخ ۱۶ شهریور ۱۳۷۶ با شماره ۱۹۲۵ در فهرست اثر ها ملی کشور ایران جای دارد. چه بر رمز کاخ ناصری آمد؟ در عصر پهلوی کاخ به شدت تخریب شد و بیشتر بخش های آن جراحت های بدون شوخی روءیت کرد. برای مدتی ساختمان دیوانی در دست سازمان تربیت بدنی بود و کاربری جدید ای پیدا کرد. فدراسیون کوهنوردی و سازمان تربیت بدنی یک سقف شیروانی بر روی باقی مانده ساختمان زدند و آن را تحت عنوان مقر کوهنوردان در اختیار اشخاص قرار دادند. پس از مدتی گزارش ثبتی از حالت کاخ ناصری تنظیم شد و اسم این سازه در فهرست اثرها ملی کشور‌ایران قرار گرفت. حرمسرا نیز با سپری شد مجال در تحت خاک مدفون شد و در دهه 80 شمسی پایه های آن از خاک خارج کشیدند. به تدریج آحاد حرم‌سرا از خاک خارج آورده شد و قسمتی از دیوارهای تخریب گردیده به دور آن آیتم تجدید بنا قرار گرفت. ساختمان اصلی هم دست نخورده باقی ماند و قرار شد به نصیب محرمانه امانت گردد و با تحقیق سازمان تحت عنوان یک گروه توریسم به شغل ادامه دهد. دسترسی به کاخ شهرستانک کاخ شهرستانک مقداری آن طرف خیس از روستا و در کنار رودخانه قراردارد. چهت نیل به‌این کاخ از روستا بیرون گردید و منش تان را به سمت کوچه باغات تغییر‌و تحول دهید. به تابلوی هشداری بر می خورید که غیرمحلی ها را از ورود با اتومبیل گشوده میدارد؛ ولی می‌توانید با پای پیاده وارد آن گردید. این راه را در پیش بگیرید تا به انتهای کوچه گلشن های خاکی برسید. تابلوهای راهنما در حین مسیر می توانند از گم شدن شما هجران نمایند.

شهرستانک، اسم روستایی در شمال کوه توچال طهران و در جاده چالوس هست که عمر آن مبنی شماره تلفن مسجد قبا مشهد بر شواهد تاریخی به قرن ششم هجری گشوده می‌گردد. وجود منبع آب و چشمه ای مالامال آب در‌این محل منجر شد‌ه‌است تا عموم گرد هم آیند و روستایی در این رزرو مسجد قبا مشهد حوزه‌ خوش آب و هوا صورت دهند. مطابق داده ها دهیاری شهرستانک، این روستا 8000 نفر جمعیت و 500 هکتار مساحت دارااست و عمر آن به 3000 سال میرسد. آنچه که درین روستا جلوه گری می نماید، ترکیبی دیده نواز از تاریخ و طبیعت هست که در هر کناره ای می توان آدرس مسجد قبا مشهد آن را لمس کرد. از یک سو، طبیعت حیرت انگیز و خوشگل اشراف‌تان می نماید و تصاویری بدیع را به اکران میگذارد و از سوی دیگر وجود جلوه های تاریخی همانند کاخ ناصرالدین پاد شاه، شمارا با خویش به سفری در قلب تاریخ میبرد. شهرستانک یک مقصد مطلوب برای غربت از گرفتاری ها و روزمرگی هاست؛ مسجد قبا مشهد به دلیل آن که هوایی منزه، طبیعتی قشنگ و آرامشی بی حد و مرز داراست. این روستا از شمال به روستای کسیل و از جنوب به کن، سولقان و امامزاده داوود محصور می گردد و از شرق به شکرآب و آهار و از غرب به سرک، لانیز و شلینک می‌رسد.فرقی نمی نماید که سفر را از کجا شروع نمایید به دلیل آن که در هر شکل چهت نیل به شهرستانک باید راهی جاده چالوس گردید و قبل از وصال به مقصدتان از زیبایی های این جاده نیز لذت ببرید. کمتر کسی هست که جاده چالوس را نشناسد و با این مسیر پیچ در پیچ و کوهستانی شناخت نداشته باشد. از به عبارتی نخستینِ ورود بدین جاده، می قدرت غرق در زیبایی ها شد و از تماشای مناظر شگفت انگیز لذت موفقیت. لذت شما از مهاجرت به شهرستانک از همین جاده شروع می شود و بر خاطرات خوش سفرتان میافزاید. ولی مسیر فرعی روستا از جاده چالوس، هم جلوه هایی بی بدیل را به اکران میگذارد و تا وصال به مقصد، نمایشی فراموش نشدنی به طرز می اندازد.آب و هوای مطبوع و فرح بخش این روستا، ناصرالدین پاد شاه قاجار را هم وسوسه کرد تا هنگامی را در آن به یادماندنی خواهد شد و لحظاتی را دور از شهر بگذراند. او در سال ۱۲۹۵ هجری قمری دستور داد تا در اطراف این روستا کاخی برای تفریحاتش سازه نمایند و آقا محمد ابراهیم خان، تحت عنوان معمار آن در نظر دریافت شد. برای این کار انتهای دره شهرستانک که گله گیله اسم داراست را تعیین کردند؛ نقطه ای از روستا که آب و هوا و دیده اندازی فوق العاده دارااست. عمارت ناصری طی سه سال در یک محوطه 8000 متری ساخته شد و تحت عنوان اقامتگاهی ییلاقی و ویژه برای ناصر الدین فرمانروا و اهل منزل اش آیتم به کار گیری قرار گرفت. بعضا محلی ها بر این باورند که یک کدام از زنان ناصرالدین پادشاه نیز در‌این کاخ به خاک ودیعت گردیده است. ناصرالدین شاه در روز ها فصل تابستان برای فرار و گریز از گرمای طهران از روش جاده کالسکه‌رو شاهی در دوآب و گردنه آهار به شهرستانک می آمد تا از آب و هوای آن لذت پیروزشود. این شاه حدود 1500 خدمتکار را با خودش میبرد و آن ها در چادرهایی در حوالی کاخ اسکان می یافتند. او از روش توچال و جاده شاهی به شهرستانک می آمد تا به محل خوش آب و هوای کاخش رسد. ولی خدمه بایستی از مسیر خطرناک رودخانه راهی کاخ می شدند و خویش را برای سرویس رسانی به پادشاه و مهمانانش می رساندند. خطر این مسیر به حدی بود که در بعضی وقتها تنی چند از آنان به جهت گرفتار شدن در رودخانه، جان خویش را از دست می دادند. مرگ تنی چند از خدمه باعث شد تا محل برگزاری مراسم آشپزان به قصر سرخ دره که ناصرالدین شاه فرمان ساختش را صادر کرده بود، منتقل گردد. عمارت ناصری مشتمل بر یک ساختمان دو طبقه (دیوانی یا این که بیرونی) و یک ساختمان یک طبقه (حرمسرا یا این که اندرونی) میشد که با یک دیوار از هم غیر وابسته گردیده بودند. تا زمان ها ناصرالدین فرمانروا و درباریانش، یک روز از سال را برای برگزاری مراسم آشپزان به کاخ شهرستانک مسافرت می کردند. امروزه کاخ شهرستانک جزو به جا مانده فرهنگی می‌باشد و نامش از تاریخ ۱۶ شهریور ۱۳۷۶ با شماره ۱۹۲۵ در فهرست اثر ها ملی کشور ایران جای دارد. چه بر رمز کاخ ناصری آمد؟ در عصر پهلوی کاخ به شدت تخریب شد و بیشتر بخش های آن جراحت های بدون شوخی روءیت کرد. برای مدتی ساختمان دیوانی در دست سازمان تربیت بدنی بود و کاربری جدید ای پیدا کرد. فدراسیون کوهنوردی و سازمان تربیت بدنی یک سقف شیروانی بر روی باقی مانده ساختمان زدند و آن را تحت عنوان مقر کوهنوردان در اختیار اشخاص قرار دادند. پس از مدتی گزارش ثبتی از حالت کاخ ناصری تنظیم شد و اسم این سازه در فهرست اثرها ملی کشور‌ایران قرار گرفت. حرمسرا نیز با سپری شد مجال در تحت خاک مدفون شد و در دهه 80 شمسی پایه های آن از خاک خارج کشیدند. به تدریج آحاد حرم‌سرا از خاک خارج آورده شد و قسمتی از دیوارهای تخریب گردیده به دور آن آیتم تجدید بنا قرار گرفت. ساختمان اصلی هم دست نخورده باقی ماند و قرار شد به نصیب محرمانه امانت گردد و با تحقیق سازمان تحت عنوان یک گروه توریسم به شغل ادامه دهد. دسترسی به کاخ شهرستانک کاخ شهرستانک مقداری آن طرف خیس از روستا و در کنار رودخانه قراردارد. چهت نیل به‌این کاخ از روستا بیرون گردید و منش تان را به سمت کوچه باغات تغییر‌و تحول دهید. به تابلوی هشداری بر می خورید که غیرمحلی ها را از ورود با اتومبیل گشوده میدارد؛ ولی می‌توانید با پای پیاده وارد آن گردید. این راه را در پیش بگیرید تا به انتهای کوچه گلشن های خاکی برسید. تابلوهای راهنما در حین مسیر می توانند از گم شدن شما هجران نمایند.