حضرت ابراهیم دارای شهرت به ابراهیم خلیل، دومی نبی اولوالعزم میباشد. ابراهیم دربینالنهرین به پیامبری مبعوث شد و نمرود حکم دهنده مجال خویش و عموم آن حوزه را به آئین توحید دعوت کرد. گردآوری مقداری دعوت اورا پذیرفتند و زیرا وی از ایمانآوردن آنها مأیوس شد، به فلسطین مسجد قبا مشهد هجرت کرد.
برپایه نشانهها قرآن، قوم و قبیله بتپرست ابراهیم، اورا بهجهت آنکه بتهایشان را شکسته بود، در حریق انداختند، البته حریق به امر آفریدگار سرد شد و ابراهیم از آن سلامت آدرس مسجد قبا مشهد خارج آمد.
اسماعیل(ع) و اسحاق(ع) دو فرزند ابراهیم و جانشینان وی میباشند. نسب خویشاوندان بنیاسرائیل که پیامبران متعددی از دربین آنان ظهور کرد و همینطور حضرت مریم مامان حضرت عیسی، از روش اسحاق به ابراهیم(ع) میرسد. نبی اسلام هم به اسماعیل فرزند دیگر وی نسب رزرو مسجد قبا مشهد میبَرد.
قرآن بنای منزل کعبه و دعوت عموم به مناسک حج را به ابراهیم نسبت داده و اورا خلیلالله (دوست خداوند) معرفی نموده است. طبق آیه ها قرآن وی بعداز آزمودهشدن با آسیب ها ازجمله ذبح فرزندش به امر آفریدگار، خلال نبوت به منزلت امامت شماره تلفن مسجد قبا مشهد هم نائل شدهاست.
معاشطومار
به دنیا آمدن و وفات
بیشتر دانشمندان، سده ۲۰ پیش از تولد را تاریخ به دنیا آمدن ابراهیم(ع) دانستهاند و بعضا از آنها رقم ظریفخیس ۱۹۹۶ پیش از به دنیا آمدن را بیان کردهاند.[۱] در کتاب حادثه ها الایام روز به دنیا آمدن او، دهم محرم دانسته گردیدهاست.[۲] بعضی مورخین روز نخستین ذیالحجه را روز به دنیاآمدن او دانستهاند.[۳]
در منابع اسلامی چند شهر تحت عنوان محل تولد ابراهیم(ع) نام برده میباشد. بهگفته تاریخ طبری بعضا بابل یا این که کوثا از نواحی سواد عراق را که در آن مجال نمرود در آن ها حکومت میکرده، محل تولد ابراهیم دانستهاند و بعضی دیگر محل میلاد اورا الورکاء (اوروک) یا این که حرّان ذکر کرده و گفتهاند بعداً پدرش اورا به بابل یا این که کوثا منتقل کرد.[۴] در روایتی از امام درست گو(ع)، «کوثا» محل تولد ابراهیم و محل استقرار نمرود مذکور میباشد.[۵] ابن بطوطه جهانگرد قرن ششم قمری، از محلی به اسم بُرص در میان حله و بغداد در عراق خاطر کرده که گفتهاند محل تولد ابراهیم بوده میباشد.[۶]
مزار حضرت ابراهیم در شهر الخلیل در فلسطین
ابراهیم(ع) ۱۷۹ یا این که ۲۰۰ سال قدمت کرد و در حبرون بنا شده در فلسطین که امروزه الخلیل نامیده میشود، از عالم رفت.[۷]
بابا ابراهیم
درباره اسم بابا ابراهیم اختلاف میباشد. در قسم عتیق این اسم، ترح ضبط گردیده میباشد[۸] که در منابع تاریخی مسلمان ها، تارُخ[۹] یا این که تارَح[۱۰] مذکور میباشد. در قرآن آمده میباشد: «وَ إِذْ قالَ إِبْروشِیمُ لِأَبِیهِ آزَرَ» (وقتی که ابراهیم به پدرش آزَر بیان کرد).[۱۱] برپایه این آیه برخی از مفسران اهلسنت آزر را بابا حضرت ابراهیم دانستهاند؛[۱۲] ولی مفسران شیعه «اَب» را درین آیه در معنای بابا نمیدانند.[۱۳] به گفته آن ها واژه «اَب» در عربی ضمن بابا، در ارتباط عمو، جد و سرپرست و... نیز به فعالیت میرود. علامه طباطبایی در المیزان می گوید: بیشک وتردید «آزر» که دراین آیه می باشد بابا واقعی ابراهیم وجود ندارد؛ البته به واسطه بعضا از خصوصیتها و عناوینی که در وی وجود داشته، به وی بابا میگفته میباشد مانند این که وی عموی ابراهیم بود و از دید لغت، بابا (اَب) بر پدربزرگ و عمو و ناپدری نیز گفته میگردد.[۱۴] ابراهیم از آزر که اورا بابا می خواند؛ البته بابا واقعیاش عدم وجود، بیزاری میجست.[۱۵]
مبنی بر گزارش منابع تاریخی، در سالی که ابراهیم(ع) دیده به جهان گشود، به فرمان نمرود هر نوزادی را که به عالم میآمد، به قتل میرساندند؛ به این دلیلکه منجمان پیشبینی کرده بودند در سال جاری کودکی به جهان خواهد آمد که بنای مخالفت با آیین نمرود و پیروانش را می گذارد و بتها را میشکند. برای همین مامان حضرت ابراهیم، از واهمه نمرودیان اورا باطن غاری در اطراف منزلاش گذاشت و پس از پانزده ماه شبانه از غار خارج آورد.[۱۶]
وصلت و فرزندان
همسر اولِ ابراهیم ساره میباشد و ابراهیم(ع) سازه به نقل تورات در اور کلدانیان با وی تزویج نمود.[۱۷] براساس گزارش دهخدا در لغتنامه اور یا این که عور یا این که در تورات اور کلدانیان شهر و حوزه ٔ قدیم سومِر در جنوب بابل بوده میباشد. این شهر در جنوب عراق و از مرکزها اساسی فرهنگ و تمدن سومری و به گفته تورات زادگاه ابراهیم پیغمبر بوده میباشد . اسم این شهر تعالی که تأسیسش از فرصتهای بسیار قدیم میباشد در قرن ۴ قبل از به دنیاآمدن از تاریخ برافتاد و بعداز آن در پایین خاک و شن مدفون شد و فراموش شوید و محلش در قرن ۱۹م. کشف شد.[۱۸] از تورات برمیآید که وی خواهر ناتنی ابراهیم بوده میباشد؛[۱۹] البته مبنی بر با احادیث شیعه، ساره دختر خاله ابراهیم و خواهر لوط(ع) بوده میباشد.[۲۰] برطبق یکی این احادیث، ابراهیم(ع) در کوثا با وی وصلت نمود و وی مالک محصول فراوانی (زمین و دام) بود که بعداز وصلت حضرت ابراهیم با وی، به تملک ابراهیم(ع) درآمد و حضرت ابراهیم آنان را زیادتر نمود؛ به گونه ای که در ناحیه معاش وی کسی بهاندازه وی محصول و گنج نداشت.[۲۱]
ابراهیم از ساره فرزنددار نمیشد؛ از این رو ساره، کنیز خویش هاجر را به وی اعطا کرد و ابراهیم از وی مالک فرزندی به اسم اسماعیل شد.[۲۲] ابراهیم بعداز تعدادی سال از ساره هم مالک فرزند شد که اسم اورا اسحاق گذاشتند. میلاد اسحاق ۵ یا این که ۱۳ سال پس از اسماعیل دانسته گردیدهاست.[۲۳] سازه به بعضا نقلها، هنگام به دنیاآمدن اسحاق، ابراهیم(ع) بیشتراز ۱۰۰ سال داشته و ساره ۹۰ ساله بوده میباشد[۲۴] و طبق نقلی دیگر اسحاق سی سال بعداز اسماعیل دیده به جهان گشود و ابراهیم(ع) در آن مجال ۱۲۰ سال داشت.[۲۵]
گفتهاند ابراهیم(ع) بعداز در سپری شد ساره با دو زن دیگر تزویج کرد که از یک کدام از صاحب و مالک ۴ پسر و از دیگری صاحب و مالک ۷ پسر شد و کل فرزندان وی به ۱۳ پسر رسید.[۲۶]ماذى، زمران، سرحج و سبق از زنی به اسم «قنطورا» و نافس، مدين، كيشان، شروخ، أميم، لوط و يقشان از زنی به اسم «حجونی».[۲۷
حضرت ابراهیم دارای شهرت به ابراهیم خلیل، دومی نبی اولوالعزم میباشد. ابراهیم دربینالنهرین به پیامبری مبعوث شد و نمرود حکم دهنده مجال خویش و عموم آن حوزه را به آئین توحید دعوت کرد. گردآوری مقداری دعوت اورا پذیرفتند و زیرا وی از ایمانآوردن آنها مأیوس شد، به فلسطین مسجد قبا مشهد هجرت کرد.
برپایه نشانهها قرآن، قوم و قبیله بتپرست ابراهیم، اورا بهجهت آنکه بتهایشان را شکسته بود، در حریق انداختند، البته حریق به امر آفریدگار سرد شد و ابراهیم از آن سلامت آدرس مسجد قبا مشهد خارج آمد.
اسماعیل(ع) و اسحاق(ع) دو فرزند ابراهیم و جانشینان وی میباشند. نسب خویشاوندان بنیاسرائیل که پیامبران متعددی از دربین آنان ظهور کرد و همینطور حضرت مریم مامان حضرت عیسی، از روش اسحاق به ابراهیم(ع) میرسد. نبی اسلام هم به اسماعیل فرزند دیگر وی نسب رزرو مسجد قبا مشهد میبَرد.
قرآن بنای منزل کعبه و دعوت عموم به مناسک حج را به ابراهیم نسبت داده و اورا خلیلالله (دوست خداوند) معرفی نموده است. طبق آیه ها قرآن وی بعداز آزمودهشدن با آسیب ها ازجمله ذبح فرزندش به امر آفریدگار، خلال نبوت به منزلت امامت شماره تلفن مسجد قبا مشهد هم نائل شدهاست.
معاشطومار
به دنیا آمدن و وفات
بیشتر دانشمندان، سده ۲۰ پیش از تولد را تاریخ به دنیا آمدن ابراهیم(ع) دانستهاند و بعضا از آنها رقم ظریفخیس ۱۹۹۶ پیش از به دنیا آمدن را بیان کردهاند.[۱] در کتاب حادثه ها الایام روز به دنیا آمدن او، دهم محرم دانسته گردیدهاست.[۲] بعضی مورخین روز نخستین ذیالحجه را روز به دنیاآمدن او دانستهاند.[۳]
در منابع اسلامی چند شهر تحت عنوان محل تولد ابراهیم(ع) نام برده میباشد. بهگفته تاریخ طبری بعضا بابل یا این که کوثا از نواحی سواد عراق را که در آن مجال نمرود در آن ها حکومت میکرده، محل تولد ابراهیم دانستهاند و بعضی دیگر محل میلاد اورا الورکاء (اوروک) یا این که حرّان ذکر کرده و گفتهاند بعداً پدرش اورا به بابل یا این که کوثا منتقل کرد.[۴] در روایتی از امام درست گو(ع)، «کوثا» محل تولد ابراهیم و محل استقرار نمرود مذکور میباشد.[۵] ابن بطوطه جهانگرد قرن ششم قمری، از محلی به اسم بُرص در میان حله و بغداد در عراق خاطر کرده که گفتهاند محل تولد ابراهیم بوده میباشد.[۶]
مزار حضرت ابراهیم در شهر الخلیل در فلسطین
ابراهیم(ع) ۱۷۹ یا این که ۲۰۰ سال قدمت کرد و در حبرون بنا شده در فلسطین که امروزه الخلیل نامیده میشود، از عالم رفت.[۷]
بابا ابراهیم
درباره اسم بابا ابراهیم اختلاف میباشد. در قسم عتیق این اسم، ترح ضبط گردیده میباشد[۸] که در منابع تاریخی مسلمان ها، تارُخ[۹] یا این که تارَح[۱۰] مذکور میباشد. در قرآن آمده میباشد: «وَ إِذْ قالَ إِبْروشِیمُ لِأَبِیهِ آزَرَ» (وقتی که ابراهیم به پدرش آزَر بیان کرد).[۱۱] برپایه این آیه برخی از مفسران اهلسنت آزر را بابا حضرت ابراهیم دانستهاند؛[۱۲] ولی مفسران شیعه «اَب» را درین آیه در معنای بابا نمیدانند.[۱۳] به گفته آن ها واژه «اَب» در عربی ضمن بابا، در ارتباط عمو، جد و سرپرست و... نیز به فعالیت میرود. علامه طباطبایی در المیزان می گوید: بیشک وتردید «آزر» که دراین آیه می باشد بابا واقعی ابراهیم وجود ندارد؛ البته به واسطه بعضا از خصوصیتها و عناوینی که در وی وجود داشته، به وی بابا میگفته میباشد مانند این که وی عموی ابراهیم بود و از دید لغت، بابا (اَب) بر پدربزرگ و عمو و ناپدری نیز گفته میگردد.[۱۴] ابراهیم از آزر که اورا بابا می خواند؛ البته بابا واقعیاش عدم وجود، بیزاری میجست.[۱۵]
مبنی بر گزارش منابع تاریخی، در سالی که ابراهیم(ع) دیده به جهان گشود، به فرمان نمرود هر نوزادی را که به عالم میآمد، به قتل میرساندند؛ به این دلیلکه منجمان پیشبینی کرده بودند در سال جاری کودکی به جهان خواهد آمد که بنای مخالفت با آیین نمرود و پیروانش را می گذارد و بتها را میشکند. برای همین مامان حضرت ابراهیم، از واهمه نمرودیان اورا باطن غاری در اطراف منزلاش گذاشت و پس از پانزده ماه شبانه از غار خارج آورد.[۱۶]
وصلت و فرزندان
همسر اولِ ابراهیم ساره میباشد و ابراهیم(ع) سازه به نقل تورات در اور کلدانیان با وی تزویج نمود.[۱۷] براساس گزارش دهخدا در لغتنامه اور یا این که عور یا این که در تورات اور کلدانیان شهر و حوزه ٔ قدیم سومِر در جنوب بابل بوده میباشد. این شهر در جنوب عراق و از مرکزها اساسی فرهنگ و تمدن سومری و به گفته تورات زادگاه ابراهیم پیغمبر بوده میباشد . اسم این شهر تعالی که تأسیسش از فرصتهای بسیار قدیم میباشد در قرن ۴ قبل از به دنیاآمدن از تاریخ برافتاد و بعداز آن در پایین خاک و شن مدفون شد و فراموش شوید و محلش در قرن ۱۹م. کشف شد.[۱۸] از تورات برمیآید که وی خواهر ناتنی ابراهیم بوده میباشد؛[۱۹] البته مبنی بر با احادیث شیعه، ساره دختر خاله ابراهیم و خواهر لوط(ع) بوده میباشد.[۲۰] برطبق یکی این احادیث، ابراهیم(ع) در کوثا با وی وصلت نمود و وی مالک محصول فراوانی (زمین و دام) بود که بعداز وصلت حضرت ابراهیم با وی، به تملک ابراهیم(ع) درآمد و حضرت ابراهیم آنان را زیادتر نمود؛ به گونه ای که در ناحیه معاش وی کسی بهاندازه وی محصول و گنج نداشت.[۲۱]
ابراهیم از ساره فرزنددار نمیشد؛ از این رو ساره، کنیز خویش هاجر را به وی اعطا کرد و ابراهیم از وی مالک فرزندی به اسم اسماعیل شد.[۲۲] ابراهیم بعداز تعدادی سال از ساره هم مالک فرزند شد که اسم اورا اسحاق گذاشتند. میلاد اسحاق ۵ یا این که ۱۳ سال پس از اسماعیل دانسته گردیدهاست.[۲۳] سازه به بعضا نقلها، هنگام به دنیاآمدن اسحاق، ابراهیم(ع) بیشتراز ۱۰۰ سال داشته و ساره ۹۰ ساله بوده میباشد[۲۴] و طبق نقلی دیگر اسحاق سی سال بعداز اسماعیل دیده به جهان گشود و ابراهیم(ع) در آن مجال ۱۲۰ سال داشت.[۲۵]
گفتهاند ابراهیم(ع) بعداز در سپری شد ساره با دو زن دیگر تزویج کرد که از یک کدام از صاحب و مالک ۴ پسر و از دیگری صاحب و مالک ۷ پسر شد و کل فرزندان وی به ۱۳ پسر رسید.[۲۶]ماذى، زمران، سرحج و سبق از زنی به اسم «قنطورا» و نافس، مدين، كيشان، شروخ، أميم، لوط و يقشان از زنی به اسم «حجونی».[۲۷
امکانات مورد نیاز برای برگزاری مراسم در مسجد قبا مشهد