loading...

بهترین مرجع مسجد قبا در مشهد

بازدید : 44
چهارشنبه 18 تير 1404 زمان : 20:12


طریقه‌ها و تامل‌ها
سید محمدتقی مدرسی، گرفتاری‌ها و نظراتی برای جامعه اسلامی و همین‌طور جواب‌هایی برای این نگرانی‌ها، بیان نموده است.

موقعیت کنونی دولت ها اسلامی درباره ی بحران عقب‌ماندگی، در گیر عمیق‌ترین انحراف و بیشترین همانندی به شرایط شبه جزیره ایالات متحده عربی پیش از اسلام میباشد. لذا کشورهای اسلامی مستلزم حرکت‌های تمدنی میباشند که نهاد‌های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی جامعه را اصلاح مسجد قبا مشهد نماید.[۲۷]
حکومت در اسلام سکولار وجود ندارد که آیین را از سیاست مستقل نماید؛ بلکه بر پایه ی مقررات اسلامی اداره می شود، ولی ملت مجاز میباشد که فارغ حوزه فقاهتی، از روش نمایندگان خویش جاری ساختن سپردن نماید؛ اما در حوزه شرع این شغل دانا میباشد که حالت را احراز آدرس مسجد قبا مشهد می‌نماید.[۲۸]
عفاف و حجاب زن مسلمان در‌این فرصت، به خنجر کشیده‌گردیده در قبال ظلم و خرابی تبدیل گردیده که در شرایطی‌که مدام آن را حمل نماید برای مستکبران ناامیدی و ناکامی میباشد. عفاف و حجاب، اجبار بر عزم زن وجود ندارد؛ بلکه با ماهیت تکوینی وی سازگار میباشد و منافاتی با نقش اجتماعی وی ندارد.[۲۹]
فلسفه اسلامی رایج در میان مسلمان‌ها، فکر‌ای التقاطی مرکب از پندار‌های اسلامی و فلسفی بشری و ترکیبی از فلسفه مدرسه اسکندریه، افلاطون، روضه خوان اشراق و تمدن مسیحی رزرو مسجد قبا مشهد میباشد.[۳۰]
صلح امام حسن(ع) با معاویه، سود خوی شهوت‌مآبانه برخی مدعیان عدل و داد در قبال معاویه میباشد. در عهدوپیمان عباسیان نیز بخش اعظمی از شیعه ها انقلابی، تسلیم پیشنهادهای دنیوی شدند و برخی از آنها با جاسوسی کردن از امام کاظم(ع) موجب به شهید شدن وصال وی نیز شماره تلفن مسجد قبا مشهد شدند.[۳۱]
بدیهی‌ترین خصوصیت منافقان، سر گروهی‌طلبی و سعی برای استخراج به راس رهبری امت اسلامی میباشد و تظاهر به اخلاص، زهدوتقوا و اسلام آنها نیز در راستای همین مقصود میباشد. [۳۲]
برهان گزینش مامان برخی ائمه شیعه از کنیزان و موالی، از در بین بردن اختلاف‌های فی مابین موالی و بقیه مسلمان ها و برقراری عدل و داد میان آنان و حدس صلاحیت‌ها بوسیله پروردگار بود که مامان امام، شایسته ترین رَحِم باشد.[۳۳]
بر پایه ی آیه ۳۸ شورا، مشاوره‌کردن منجر ضمانت آزادی رأی و حق گزینش میباشد و همینطور پند حکم کننده بوسیله عموم نیز از مصادیق شورا میباشد. نیازمندی حکم دهنده شرع هرچند دانا عادل باشد به مشاوره با دیگر افراد برای اداره کارها امت.[۳۴]
شیعه حقیقی وواقعی بودن مختار ثقفی[۳۵] و احتمال عالی بودن نماز زن در کنج خانه و خلوتِ منزل نسبت به بقیه جای ‌ها، طبق تعبیر آیه ۱۷ سوره مریم[۳۶] بعضی دیگر از ایده ها سید محمدتقی مدرسی میباشد.

دیدار رضا رمضانی دبیرکل مجمع جهانی اهل‌بیت، با مدرسی در سال ۱۴۰۱ش
عمل‌ها
سید محمدتقی مدرسی در عراق، کویت، کشور ایران و دیگر کشورها به شغل‌های مختلفی پرداخته میباشد. برپایی گرد هم آیی‌ها، نرم افزار‌ها و مراسم‌های مختلف، سخنرانی در جلسات و مناسبت‌های گوناگون فقاهتی و همینطور تأسیس حیطههای علمیه در عراق، کشور‌ایران، سوریه[۳۷] افغانستان[۳۸] و کشورهای عربی کناره خلیج عجم بخشی از عمل‌های وی بوده میباشد.[۳۹]

وی در اواخر دهه ۶۰ میلادی (۱۹۶۶م) به همپا خان دایی‌اش، سید محمد حسینی شیرازی، سازمان عَمَل اسلامی را در عراق تأسیس کرد که با نظام وقت عراق پیکار می کرد.[۴۰] بعداز ورود به کویت و تأسیس مکتب فرستاده الاعظم(ص)، خبر نامه «الشهید» را به لهجه عربی به چاپ رساند که از حامیان انقلاب اسلامی کشور ایران به شمار می رفت.[۴۱] او در دهه ۱۳۹۰ق، تکان مبلغان طلایه‌دار در کویت را تأسیس کرد که مقر آن مکتب نبی الاعظم(ص) بود.[۴۲]

مدرسی بعداز انقلاب اسلامی کشور‌ایران، به طهران سفر کرد و حوزه علمیه حضرت قائم(عج) را در‌این شهر تأسیس کرد که شعبه‌هایی در سوریه، تانزانیا و آذربایجان نیز داراست.[۴۳] در‌این مدرسه ها، ۱۲۰۰ دانش آموز از ۳۵ سرزمین عالم به علم آموزی پرداختند.[۴۴]

بعداز سقوط صدام
سید محمدتقی مدرسی، بعد از سقوط صدام و بازگشتش به کربلا، نشریه الهدی را تشکیل داد. تکثیر گاهنامه عاشورا همگی ساله در دهه اولیه محرم در ده شماره، تکثیر فصلنامه البصائر، تأسیس کانال تلویزیونی الهدیٰ در شهر کربلا، تأسیس کانال ماهواره‌ای اهل‌بیت(ع)،[۴۵] تشکیل مرکز ها اسلامی در کشورهای اسلامی و غیر اسلامی،[۴۶] تأسیس مرکز ها انتشاراتی متفاوت، همانند دار المرکز الثقفی، انتشارات مدرسی، انتشارات بقیع، انتشارات محبان الحسین(ع)،[۴۷] تأسیس شماری مسجد، مریض‌خانه و مرکزها پزشکی، صندوق قرض‌الحسنه در مرزو بوم عراق[۴۸] بخشی از شغل‌های مدرسی بوده میباشد.


حضور در واتیکان به یاروهمدم پاپ در اجلاس ادیان دنیا در سال ۲۰۱۴م
کمپانی در کنفرانس‌ها و اجلاس‌های در بین‌المللی
مدرسی در اجلاس در میان ادیان که در ۱۱ آذر ۱۳۹۳ش در واتیکان برگزار گردیده بود و رهبران مذهبی همانند پاپ فرانسیس رهبر کلیسای کاتولیک واتیکان و نماینده روضه خوان الازهر نیز در آن حضور داشتند، کمپانی کرد.[۴۹] او همینطور در ۱۴ مهر ۱۳۹۹ش، در کنفرانس سازمان ملل با تیتر «رهبران ادیان در عالم: ایمان و اطراف زیست» که در ایسلند به میزبانی ابتدا‌وزیر این سرزمین و در حضور بزرگان و رهبران فقهی دنیا برگزار گردیده بود، به نمایندگی از مسلمان‌ها، سخنانی را از روش پخش زنده خلل کرد.[۵۰]

بازدید : 45
چهارشنبه 18 تير 1404 زمان : 13:35


رغبت به مذهب شافعی
غازان‌خان در اواخر قدمت برای زیارت مقبره امام علی(ع) به نجف رفت و در همانجا به تشیع میل یافت و امر اعطا کرد خطبه به اسم اهل بیت بخوانند؛ البته بعد از درگذشت غازان و جلوس اولجایتو، حنفیان، ایلخان تازه را بر آن داشتند که خطبه و سکه به اسم خلفای راشدین نماید و از همین مجال، رقابت در بین فرقه‌های گوناگون مذهبی در دربار ایلخان شدید شد و هریک می‌کوشیدند تا اولجایتو را به کیش خویش مسجد قبا مشهد درآورند.

[۴۰]. در‌این بین خواجه رشیدالدین که مذهب شافعی داشت [۴۱]، مولانا نظام الدین عبدالملک مراغه‌ای شافعی را فعالیت «‌قضاء مرزوبوم جمهوری اسلامی ایران‌» بخشید و اولجایتو نیز زیرا چیرگی نظام الدین را در مباحثه با علمای فرقه‌های دیگر بدید، مذهب شافعی تفویض کرد و از آن پس اختلاف‌های مذهبی، به ویژه در بین حنفیان و شافعیان در دربار ایلخان دشوار بالا زد؛ تا آنجا که بعضا از امرای مغول، با انذار، ایلخان را به سوراخ مسلمانی و رجوع و برگشت به آئین آبا و اجدادی خویش فرا خواندند؛ ولی اولجایتو همچنان بر آیین خویش پای آدرس مسجد قبا مشهد فشرد.[۴۲].

شیعه شدن و رسمیت‌بخشی به مذهب تشیع

اسم ائمه و عبارت علی اما الله بر سکه روزگار اولجایتو
امیر طرمطاز (ترمتاس) و تاج الدین آوجی(آوی)، دانشمند شیعی، اولجایتو را به مذهب شیعه ترغیب کردند و وی آخر و عاقبت در ۷۰۹ق / ۱۳۰۹م که به بغداد رفت، به طور رسمیً مذهب شیعه تفویض کرد. [۴۳] در روز ها پادشاهی وی مذهب تشیع برای اول توشه مذهب قانونی سراسر جمهوری اسلامی ایران شوید.[۴۴] و وی اولیه فرمانروا امامی مذهب میباشد که در سطحی کبیر و کلان به انتشار تشیع مذهب اثناعشری همّت رزرو مسجد قبا مشهد گماشت.[۴۵].

اولجایتو پس از شیعه شدن در سال ۷۰۹ق امر اعطا کرد، به مکان خلفای راشدین به اسم امامان شیعه سکه و خطبه نمایند و در همانجا، علامه حلی، بلندمرتبه‌ترین دانشمند شیعی آن بعدازظهر، به حضور ایلخان شیوه یافت و از آن پس همراه وی شد [۴۶]؛ [۴۷] علامه حلی، دو کتاب خویش منهاج الکرامه [۴۸] و نهج الحق [۴۹] را به اسم شاه کرد و بدو نثار شماره تلفن مسجد قبا مشهد داشت.

ولی به این دلیل‌که تشکیلات دولت ایلخانی بر مبنای تسنن سازه گردیده بود، و سنّیان نفوذ فراوانی در آن داشتند، مخالفت های فراوانی با سیاست مذهبی وی شکل گرفت که در غایت او را وادار به عقب نشینی کرد؛ گرچه خودش، همچنان به مذهب تشیع خداپرست و متعهد ماند.[۵۰] به گفته ابن بطوطه، هم محلی ولایات مهمی زیرا بغداد، آذربایجان، اصفهان و شیراز در قبال دستور ایلخان مبتنی بر تغییر و تحول خطبه، سرسختانه پایداری کردند [۵۱]. دو سال بعد از آن، در ۷۱۱ق، بعد از آنکه تاج الدین آوجی و پسرش به اتهام همیاری با خواجه سعدالدین وزیر، به امر اولجایتو کشته شدند، نفوذ شیعه‌ها نیز در دستگاه ایلخانان روبه کاستی بنیان.[۵۲].

اولجایتو در آخرین روز‌های معاش دستور بخشید به اسم خلفای راشدین سکه و خطبه نمایند و نافرمانان را نیز دشوار بیم بخشید [۵۳]. نویسندگان دائرة المعارف تبارک اسلامی از این فعالیت اولجایتو برداشت کرده اند که وی مذهب شیعه را سوراخ گفته و به مذهب اهل سنت بازگشته میباشد. بعضی این عقیده را نپذیرفته و برآنند که او تا روزهای انتها قدمت بر مذهب تشیع باقی ماند.[۵۴] منشی پاد شاه محمد نوشته میباشد که وی تا انتها قدمت به مذهب امامیه باقی ماند و هر چه پافشاری کردند که او‌را از تشیَع پشیمان نمایند، تاثیر نکرد.[۵۵]

مورخان اهل ایران، پایبندی اولجایتو به احکام شریعت و همت اورا در توسعه و تبلیغ آیین اسلام ستوده‌اند و گفته‌اند که درگاه وی مجمع علما، فضلا، ادبا و حکما بود.[۵۶]. البته مورخان مصری، او‌را رافضی دانسته، و به خرابی و سفاکی مجرم کرده‌اند [۵۷].


وی بر مسیحیان و یهودیان مشقت بار می‌گرفت [۵۸]. یک بطرک نسطوری که می‌پنداشت اولجایتو مانند برادرش غازان اورا با گشاده رویی پذیرا می‌گردد، گزینه بی‌اعتنایی واقع شد و از همین رو، مسلمان ها به آزار نسطوریان پرداختند.[۵۹].

آرامگاه
نوشته ی علمیٔ مهم: گنبد سلطانیه
آرامگاه اولجایتو هنوز پابرجاست و با اسم گنبد سلطانیه، یک کدام از مشهورترین بناهای تاریخی جمهوری اسلامی ایران به شمار می‌رود. افزون بر این، در موغان، شهر اولجایتو فرمان روا و در پای کوه بیستون تختگاه دومین به اسم سطان آباد برآورد [۶۰]، که ویرانه‌های این یکی‌از به اسم دشت چم چمال، هنوز باقی میباشد.

منابع بازرسی
مهم ترین منبع درباره اولجایتو کتاب تاریخ اولجایتو، نوشته ابوالقاسم عبدالله بن محمد قاشانی، میباشد که خویش منبع مورخان آینده، به ویژه حافظ ابرو در پایین جامع التواریخ به شمار می آید. همینطور تاریخ وصاف تحت عنوان منبعی جدا و در کنار تاریخ اولجایتو از عنایت به سزایی برخوردار‌است. از در میان مورخان عرب، گزارشهای ابن دواداری، مورخ مصری معاصر ایلخانان شایان توجه میباشد.

بازدید : 25
سه شنبه 17 تير 1404 زمان : 9:58

اشعریان، طایفه‌ای از عرب‌های یمنی مستقر کوفه که بین آنان شماری از صحابه فرستاده خداوند(ص) و گروهی از عالمان و محدثان شیعی قرن دوم هجری قمری و قرن سوم قمری چشم میگردد. اسلام آوردن اشعریان قبل از فتح مکه، از افتخارات آنها میباشد. اشعریون سوابق درخشانی در امداد اهل البیت(ع) داشته‌اند به عنوان مثال کمپانی در نبرد صفین و قیام مختار مسجد قبا مشهد بود.

این طایفه به‌دنبال سختگیری‌های حجاج بن یوسف به شیعه ها، از کوفه به قم مسافرت کردند و قم را محل سکونت خویش و راءس اشاعه تشیع در کشور ایران ساختند. انگیزه تعیین قم از سوی اشعریون، فتح این حیطه به دست جدشان صاحب بن عامر اشعری بوده میباشد. اقتدار و نفوذ آن ها در قم به سیرتکامل‌ای بوده که قم را از ملیت اصفهان بیرون کرده و حتی از حاکمان اصفهان مالیات می‌گرفته‌اند. شخصیت‌های پر رنگ‌ای از این خویشاوندان، در شمار شاگردان و نزدیکان اهل بیت(ع) آدرس مسجد قبا مشهد می‌باشند.

نسب
اشعریان اصالتاً یمنی و عرب قحطانی بودند،[۱] و نسب آن ها به «نبت بن ادد بن زید بن یشجب بن عریب بن زید بن کهلان» مشهور به اشعر می سید.[۲] برخی انگیزه این نامگذاری را چنان دانسته‌اند که جد آن‌ها پشمالو بوده میباشد.[۳] اشعر هفت پسر داشت که هر مورد سرسلسله خاندان‌ای شدند و همگی را اشعری می‌گفتند. منظور از اشعریان در‌این مدخل نسل جماهر، یکی فرزندان اشعر رزرو مسجد قبا مشهد میباشد.[۴]

پیش از اسلام
در منابع اسلامی، فضیلت ها بخش اعظمی به اشعریان قبل از اسلام منسوب شده و از جوانمردی و نیک‌خویی آن خاطر شد‌ه‌است. به گفته این احادیث اشعریان چنان بودند که گویی در اموال و املاک و منازل و بودجه خویش با عموم شریک بودند.[۵] هم‌اینگونه داعیه گردیده گروهی از اینان در حمله ابرهه به کعبه کمپانی شماره تلفن مسجد قبا مشهد داشته‌اند.[۶]

اسلام اشعریان
اولیه اشعری مسلمان
به گفته تالیف کننده تاریخ قم صاحب بن عامر اشعری او‌لین مسلمان از خویشاوندان اشعریان یمن و جد اعلای اشعریان قم میباشد.[۷] اولیه مهاجر این قوم و قبیله به سوی نبی(ص)، جهت تایید اسلام بود. او بعداز اسلام آوردن به دربین فامیل خویش گشوده گشت و یکسری سال آن‌گاه با هفتاد نفر از اقوام خود مجدد، به نزد رسول(ص) آمد.[۸]

اسلام آوردن بقیه اشعریان
بعداز اسلام صاحب و مالک بن عامر اشعری، گروهی دیگر از اشعریان در سال هفتم بعداز غزوه خیبر به مدینه آمدند و مسلمان شدند.[۹] بعضی مورخان به سیرتکامل‌ای دیگر، اسلام آن‌ها‌را، بیست سال بعداز مبعث نبی(ص) گزارش کرده‌اند.[۱۰] برنده منابع به مهاجرت و اسلام صاحب در مکه، اشاره نکرده‌اند[۱۱] به هر هم اکنون اسلام اشعریان از راز گرایش بوده و این فعالیت قبل از فتح مکه می تواند مایه افتخار آنها باشد.[۱۲]مغایر بعضا از قبایل عرب که ابعاد و وقتی که برد نبی(ص) را حتمی دیدند، دسته تیم مسلمان شدند،[۱۳]

از صورت‌های نام دار اشعری فی مابین صحابه رسول اسلام(ص) افزون بر ابوموسی اشعری می‌اقتدار به ابو عامر اشعری که در مبارزه حنین به شهیدشدن رسید و فرزند وی عامر بن ابی عامر و نیز حارث اشعری مثلا راویان حدیث فرستاده(ص) اشاره نمود.[۱۴]

مسافرت به عراق
صاحب و مالک بن عامر از اولیه اشخاصی بود که در سال ۱۶ هجری قمری برای فتح مدائن[۱۵] از رود دجله گذر کرد و مسلمان ها دیگر نیز شجاع شدند و وارد مدائن شدند و آنجا را فتح کردند.[۱۶] او را فاتح نواحی جبال برای مثال ساوه دانسته‌اند،[۱۷]

بعد از فتح عراق، اشعریان همچون بخش اعظمی از یمنی‌ها در کوفه بومی شدند، دو بدن از فرزندان صاحب یعنی سائب و سعد از بزرگان کوفه و سرشناسان عراق بودند. سعد بن صاحب به عبارتی کسی میباشد که در روز ها خلافت عثمان بن عفان به شراب خواری ولید بن عقبه، امیرکوفه، شهیدشدن بخشید.[۱۸]

بازدید : 108
دوشنبه 16 تير 1404 زمان : 15:28


سیدحسن‌ طباطبایی‌ قمی دارای شهرت به سید حسن قمی (‌۱۲۹۰-۱۳۸۶ش) مجتهد و عالم شیعی بومی مشهد و از مبارزین علیه حکومت پهلوی بود. او به ثبت لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی و اصلاحات ارضی در سال ۱۳۴۱شمسی اعتراض کرد. در روزهای قبل از قیام ۱۵ خرداد ماه بازداشت و به یاور امام خمینی زندانی شد. او فرزند آیت‌الله سید حسین قمی و اخوی آیت‌الله سید تقی قمی مسجد قبا مشهد میباشد.

معاش‌طومار و تحصیلات
سید حسن قمی‌ در سال‌ ۱۲۸۹ ش‌ در نجف‌ به‌ جهان آمد و بعداز تحصیلات مقدماتی در دروس محمد حسین غروی نائینی، محمدحسین غروی اصفهانی ‌، روضه خوان‌ کاظم‌ شیرازی‌ و میرزا محمد آقازاده‌ به‌ یاد دادن‌ علم ها‌ فقاهتی‌ و حوزوی‌ آدرس مسجد قبا مشهد پرداخت.

پس‌ از تعدادی سال همدم‌ بابا به‌ جمهوری اسلامی ایران آمده و در مشهد مقیم‌ گردیده و به ادامه علم آموزی و درس دادن علم ها فقاهتی پرداخت. پس‌ از رخداد مسجد گوهرشاد در ۱۳۱۴ ش‌، یار و همدم‌ بابا به‌ عراق رفت‌ و به‌ علم آموزی‌ و درس دادن‌ در حیطههای‌ علمیه‌ عراق پرداخت‌. سید حسن‌ قمی‌ پس از درگذشت بابا‌، در اواخر دهه‌ ۱۳۲۰ ش‌ از عراق به‌ کشور ایران‌ مراجعت‌ کرد و در مشهد سکونت‌ گزید. او‌ بعداز اقامت‌ در مشهد به‌ درس دادن‌ علم ها‌ فقهی‌ در حوزه علمیه خراسان رزرو مسجد قبا مشهد پرداخت‌.[۱]

اساتید
محمد حسین نائینی
سید حسین قمی
محمدحسین غروی اصفهانی
روحانی‌ کاظم‌ شیرازی‌
میرزا محمد آقازاده‌[۲]
درگذشت
در ۲۱ خرداد ماه سال ۱۳۸۶ش در مشهد درگذشت‌[۳] آیت الله خامنه ای در پیام تسلیت از وی تحت عنوان دانا و دانا مجاهد خاطر کرد.[۴] و فردای آن روز بعداز اقامه نماز به وسیله آیت‌الله وحید خراسانی، در بقعه امام رضا(ع) به‌‌خاک‌ شماره تلفن مسجد قبا مشهد ودیعه‌ شد.[۵]

عمل‌های اجتماعی-سیاسی
سید حسن‌ قمی‌ در مشهد، به‌ تدریج‌ پیوندها‌ خویش را با جمع‌های‌ عموم‌ توسعه و گسترش‌ بخشید و امامت‌ جماعت‌ مسجد گوهرشاد را به‌ ذمه ‌ گرفت‌.[۶]

آیت‌الله قمی‌ در سال ۱۳۴۱شمسی و به‌ دنبال‌ ثبت‌ لایحه انجمن‌های ایالتی‌ و ولایتی‌، طی‌ تلگرافی‌ به‌ اسدالله دانش‌، الغای‌ شرط‌ اسلام‌ از حالت‌ منتخبان‌ و تبدیل‌ عهد و پیمان‌ قرآن به‌ کتاب‌ آسمانی‌ را قانون شکنی‌ از مقررات‌ شرعی‌ و موجب‌ انزجار و تشویش‌ ذهن ها‌ همگانی‌ عموم‌ جامعه‌ی‌ اسلامی‌ قلمداد کرد و دولت‌ را مکلف‌ به‌ صرف‌حیث کردن‌ از همه‌ مصوبات‌ مغایر‌ شرع‌ نمود. او علاوه بر‌ سخنرانی‌های‌ متعدد‌ در زمینه‌ی‌ با قضیه اصلاحات‌ ارضی‌ و تقسیم‌ زمین‌ موضع‌ گرفت‌ و آن‌ را موضوع‌ای‌ برای‌ نفوذ و احاطه‌ بیگانگان‌ مثلا‌ یهودیان‌ در کشاورزی‌ و اقتصاد جامعه جمهوری اسلامی ایران‌ معرفی‌ کرد.[۷]

در شهر مشهد نیز، آیت‌الله قمی‌ در گردهمایی‌ای‌ که‌ در خانه‌ آیت‌الله میلانی‌ برای‌ رسیدگی‌ پیامدها‌ لایحه‌ ذکر شده تشکیل‌ گردیده‌ بود، سید جلال‌ تهرانی‌ استاندار خراسان‌ را انذار کرد که‌ در شکل‌ کنسل نکردن‌ ثبت‌طومار‌، عموم‌ را به‌ تحصن‌ در مسجد گوهرشاد دعوت‌ خواهد کرد.[۸]

رخداد ۱۵ خرداد ماه و دستگیری

نوشته‌ی علمیٔ اساسی: قیام ۱۵ خرداد ماه
پیرو‌ تحریم‌ نوروز سال سال‌ ۱۳۴۲ش از طرف‌ امام خمینی و بقیه مراجع‌، در مشهد آیت‌الله قمی‌ ۱ فروددین ماه ۱۳۴۲ش را عزای‌ ملی‌ اعلام‌ کرد و مجلس‌ سوگواری‌ در منزلش‌ برگزار شوید که‌ آیت‌الله میلانی‌ نیز کمپانی‌ کرد. در زمان‌ برگزاری‌ مراسم‌، نیروهای‌ نظامی‌ و امنیتی‌ خراسان‌ به‌ آنجا حمله‌ کردند و در تضارب‌هایی‌ که‌ روی‌ اعطا کرد، شغل به‌ تشکیل‌ کمیسیون‌ امنیت‌ خراسان‌ و ترساندن آیت‌الله میلانی‌ و قمی‌ کشید[۹]. موضع‌گیری‌های‌ سیدحسن‌ قمی‌ منجر‌ شد که‌ پیشین‌ از فرارسیدن‌ محرم‌ ۱۳۴۲ش و ۱۵ خرداد ماه، ساواک‌ مشهد در گزارشی‌ توصیه نماید که‌ آیت‌الله قمی‌ به‌ انگیزه‌ اینکه‌ هسته‌ مهم‌ تشنج‌ در مشهد میباشد، تبعید شود.

در محرم (۱۵ خرداد ماه) قمی‌ در رجوع‌ از مسجد گوهرشاد بوسیله‌ نیروهای‌ امنیتی‌ رژیم‌ پهلوی‌ بازداشت و به‌ طهران منتقل‌ شوید. او را در طهران‌ یاروهمدم‌ امام‌ خمینی‌ در زندان‌ قصر حبس‌ کرده‌ و بعد از آن به‌ پادگان‌ عشرت‌آباد منتقل‌ کردند. او‌ پس از مدتی‌ از زندان‌ آزاد شد و به‌ مشهد رجوع و برگشت‌.

به‌ دنبال‌ تبعید امام خمینی به ترکیه و تکثیر خبر آن‌ در مشهد، علمای‌ اهل مبارزه آن‌ شهر در خانه‌ آیت الله میلانی اجتماع‌ کردند و تصمیم‌ گرفتند تا به‌ تیتر‌ اعتراض‌ نسبت‌ به‌ مبادرت‌ رژیم‌ پهلوی‌ در اخراج‌ امام‌ از جمهوری اسلامی ایران‌ در مسجد گوهرشاد تحصن‌ کنند. مثلا‌ علمای‌ کمپانی‌‌کننده‌ در‌این‌ اجتماع‌، آیت‌الله قمی‌ بود که‌ فورا‌ خانه‌ او به‌ محاصره‌ قوای‌ نظامی‌ درآمد.

به طور همزمان‌ با پخش‌ خبر ثبت‌ ضابطه‌ امان‌ خانواده‌ در سال‌ ۱۳۴۵ش آیت‌الله قمی‌ آن‌ لایحه‌ را مخالف‌ شرع‌ معرفی‌ کرد و با ارسال‌ تلگرافی‌ به‌ واضح علاوه بر‌ اعتراض‌ به‌ مبادرت‌ وزیر دادستانی‌ در نثار‌ لایحه‌ای‌ به‌ مجلس‌ شورای‌ ملی‌، بعضا‌ از موارد و مواد آن‌ را در امر‌ تزویج‌ و جدایی مخالف‌ احکام‌ قطعیه‌ی‌ اسلام و قرآن دانسته‌ و از بدیهی خواست‌ که‌ لایحه‌ی‌ ذکر شده را پس‌ بگیرد.[۱۰]

بازدید : 23
سه شنبه 10 تير 1404 زمان : 10:42

هشام فی مابین خلفای اموی به سیاستمداری و خشونت دارای اسم و رسم بود و با دقت به‌این دو خصوصیت، اورا با معاویه و عبدالملک مقایسه کرده‌اند. بیان شده که وی با درایت و توکل بر توان نظامی، اکثری از قیام‌ها و کودتا‌ها را سرکوب میکرد و معارضان را می‌کشت.[۲۲] بنابر آنچه محمدجواد مغنیه، تاریخ‌نگار معاصر گفته میباشد، هشام هیچ حرمتی برای جان مسلمان‌ها قائل خلا و با کوچکترین عذروبهانه‌ای آنان‌را می‌کشت و مخصوصاً شیعه ها و رهروان اهل البیت(ع) بیشترین فشار و ضربه را از سوی وی متحمل می‌شدند. بنابراین هشام در طومار‌ای به کارگزاران خویش امر اعطا کرد تا بر شیعه ها مشقت بار بگیرند و آنان‌را ذیل‌فشار قرار دهند، آن‌ها را زندانی نمایند، آثارشان را محو نمایند، خون‌شان را بریزند و از دستمزد مال همه مردم محروم‌شان مسجد قبا مشهد نمایند[۲۳]

هشام بن عبدالملک خلال صدور این دستور‌های همگانی، برای برخی از شیعه ها امر خاص صادر می کرد؛ او به فرمان دار خویش در کوفه امرکرد منزل کمیت بن زید اسدی، شعر سرا اهل‌بیت(ع) را وخیم نماید و گویش و دست اورا به جرم حمد بستگان رسول(ص) ببرّد.[۲۴] کارگزاران هشام در شهرهای گوناگون نیز سختگیری‌های بخش اعظمی به شیعه ها می‌کردند، و آورده شده که یوسف بن قدمت ثقفی، فرمان‌دار عراق، به حدّی با عموم بدرفتاری می کرد که اورا جانشین حجاج بن یوسف آدرس مسجد قبا مشهد می‌دانستند.[۲۵]

شهیدشدن امام محمد باقر(ع)
یکی مهم ترین اتفاقات فرصت هشام، شهیدشدن امام محمد باقر(ع) دانسته گردیده که در سال ۱۲۴ق شکل گرفت و شیعه ها معتقدند به‌فرمان هشام بن عبدالملک شکل گرفت.[۲۶] در طی هشام در بعضا نواحی مثل خراسان والا، فتوحات به‌طور پهناور ادامه داشت و در سال ۱۰۹ق، اشرس بن عبدالله سلمی از سوی هشام به‌تیتر والی خراسان منصوب رزرو مسجد قبا مشهد شد.[۲۷]

قیام حارث در خراسان
در حین هشام، حارث بن سریج در خراسان و ماوراءالنهر قیام کرد و در آن فرصت این قیام فقط قیامی بود که برای احقاق حقوق و دستمزد اهل عهده بر ضد امویان صورت گرفته بود.[۲۸] مهم ترین قیام فرصت خلافت هشام بن عبدالملک، قیام زید بن علی بن الحسین دانسته گردیده است. تاریخ‌نویسان دلایل مختلفی برای صورت‌گیری و رویدادهای این قیام ذکر کرده‌اند، با این اکنون اورده شده میباشد که وی به‌باعث ستم بنی‌امیه قیام کرد و عموم را بر ضد بنی‌امیه به جهاد دعوت شماره تلفن مسجد قبا مشهد کرد.[۲۹]

عمل سیاسی و نظامی خوارج
خوارج در عصر خلافت هشام بن عبدالملک در میهن‌های سیستان و کرمان و جنوب خراسان حضور فعال داشتند و در سال ۱۰۷ق بر سیستان مسلط شدند و محدوده اشراف خویش را تا خراسان پیشرفت دادند.[۳۰]

شغل داعیان بنی‌عباس
یکی از دیگر از اتفاق ها اساسی فرصت هشام، دور از هم شدن داعیان و مبلّغان بنی‌عباس در مملکت‌های شرقی اسلام و استارت حرکت‌های شیعه ها بود که پنهانی عمل می‌کردند.[۳۱]

خصوصیت‌ها
اورده شده که هشام در کردار با عموم شام از شایسته ترین خلفای بنی‌امیه بوده و مورخان نوشته‌اند که میان خلفای بنی‌امیه هیچ‌کس بزرگوارتر از وی خلا[۳۲] و درنگ و مردانگی‌اش دربین بنی‌امیه معدود‌نظیر بود، ولی به علویان دشوار می‌گرفت و در هر فرصتی آنها را از دربین میبرد، مانند زید و یحیی.[۳۳]

به‌گفته دینوری (۲۱۳-۲۷۶ق)، هشام به ضعفا مجاورت بود و از آن ها دلجویی میکرد و آمادۀ شنیدن مظالم عموم بود و به آن بازرسی میکرد، میان شهر می‌گشت و از عموم می پرسید که آیا به آنها ستم شد‌ه‌است یا این که خیر، و همینطور تنی چند از شایسته ترین عموم را معیّن کرده بود تا شغل های کارگزاران را به وی گزارش بدهند.[۳۴]

مسعودی، مورخ قرن چهارم هجری، هشام بن عبدالملک را مردی سیاستمدار و ظریف در عمل دولت و رئیس در شغل رعیت خوانده که امور را شخصاً به دست داشت و هیچ نکته‌ای از عمل ممالک از وی نهفته خلا.[۳۵] مسعودی همینطور او‌را شخصی عاقل و بردبار، البته بسیار حسود و بخیل و فرآورده‌اندوز تعریف می‌نماید.[۳۶] به نوشتۀ جاحظ (۱۶۰-۲۵۵ق)، وی درهم بر درهم اضافه میکرد و هیچ‌کدام از خلفای گذشته در بخل به وی نمی‌رسیدند.[۳۷]

بنابر آنچه در کتاب العقد الفرید، نوشته ابن‌عبدربه آمده، هشام مجالس مباحثه‌ای تشکیل می‌اعطا کرد که برخی از محدّثان، مثل محمد بن شهاب زهری و ابوالزناد در آن کمپانی می‌کردند و گاهی نیز مناظره‌های شرعی برپا میکرد؛ مانند مناظرۀ غیلان دمشقی با خجسته بن مهران.[۳۸]

بازدید : 36
دوشنبه 9 تير 1404 زمان : 16:09


جداشدگان
در روز عاشورا اشخاصی از لشکر قدمت بن سعد غیروابسته شدند و به سپاه امام حسین(ع) پیوستند. در برخی منابع تعداد این اشخاص حدود ۳۰ بدن نام برده میباشد.[۴۲] حر بن یزید ریاحی،[۴۳] ابوالحتوف و سعد بن حرث انصاری،[۴۴] نعمان و حلاس بن عمرو ازدی راسبی،[۴۵] دیده نشده بن حیّ تیمی،[۴۶] قاسم بن حبیب،[۴۷] جوین بن صاحب، [۴۸] ابوالشعثاء کندی [۴۹] و عمرو بن ضبیعة[۵۰] از آن گزاره‌اند. اما برخی از نویسندگان معتقدند بعضا از این اشخاص به قصد مبارزه با امام حسین(ع) در لشکر ابن سعد نیامده بودند؛ بلکه ازآنجاکه ابن زیاد شیوه های خروجی کوفه را بسته بود از روش لشکر ابن زیاد خویش را به امام حسین(ع) مسجد قبا مشهد رساندند.[مستلزم منبع]

اقدامات در کربلا
لشکریان قدمت بن سعد در کربلا اقداماتی جاری ساختن دادند که بعضی از آن‌ها عبارتند از:

بستن آب بر روی امام حسین و اصحابش
بعد از وصال طومار ابن زیاد به قدمت بن سعد که از وی منظور بود در بین امام حسین و آب طلاق افکند، به فرمان ابن سعد، عمرو بن حجاج در ۷ محرم، با پانصد سوار به کنار شریعه فرات رفت تا بازدارنده دسترسی امام حسین (ع) و یارانش به آب آدرس مسجد قبا مشهد شوند.[۵۱]

شهید شدن امام حسین و اصحاب
سپاهیان قدمت سعد در روز عاشورا آغازگر پیکار بودند. اولیه تیر را خویش قدمت بن سعد انداخت.[۵۲]آنها امام حسین و یارانش را به شهیدشدن رساندند. آنگاه آنچه را که حضرت به بدن داشت، بردند. قیس بن اشعث و بحر بن کعب، جامه‌،[۵۳] اسود بن خالد اودی نعلین‌، جمیع بن رفتار اودی خنجر، اخنس بن مرثد عمامه، بجدل بن سلیم، انگشتر و قدمت بن سعد، زره[۵۴] اورا رزرو مسجد قبا مشهد ربودند.

حریق زدن و غارت چادر‌ها
بعد از شهیدشدن امام حسین(ع) و یارانش، لشکریان قدمت بن سعد، به چادر‌ها هجوم برده، اموال جانور در آن‌ها‌را غارت کرده و[۵۵] بعد چادر‌ها را حریق شماره تلفن مسجد قبا مشهد زدند.[۵۶]

تاختن اسب بر تن امام حسین
به فرمان قدمت بن سعد و در اجرای دستور ابن زیاد، ده نفر از سپاهیان وی، با اسبان‌شان تن امام حسین(ع) را لگدکوب کردند و استخوان‌های سینه و پشت آن حضرت را در هم شکستند.[۵۷] اسحاق بن حویه، اخنس بن مرثد[۵۸] حکیم بن طفیل، عمرو بن صبیح، رجاء بن منقذ عبدی، سلامت بن خیثمه جعفی، واحظ بن ناعم، پارسا بن وهب جعفی، هانی بن شبث خضرمی و اسید بن صاحب[۵۹] با اسب بر تن امام حسین تاختند.

ارسال کردن سرهای شهدا به کوفه
سپاهیان قدمت بن سعد سرهای شهدای کربلا را از بدن غیروابسته کرده، بر نیزه قرار داده و به کوفه منتقل کردند. خولی بن یزید اصبحی و حمید بن مسلم ازدی راز حسین بن علی(ع) و شمر بن ذی‌الجوشن، قیس بن اشعث، عمرو بن حجاج و عزره بن قیس سرهای دیگر شهدا را به سوی عبیدالله بن زیاد در کوفه بردند.[۶۰]

اسارت اهل بیت امام(ع)
به فرمان قدمت بن سعد، سپاهیان وی اجساد کشتگان لشکر خویش را دفن کردند[۶۱] بعد از آن باقیماندگان کاراوان امام حسین(ع) را به اسارت گرفته و به کوفه نزد ابن زیاد و بعد به شام و دربار یزید فرستادند.[۶۲]

کشتگان
درباره کشته‌شدگان لشکر قدمت بن سعد داده های عددی دقیقی نیست. برخی منابع شیعه از کشته شدن ۲۲۵ یا این که ۲۲۶ بدن بوسیله یاران امام حسین(ع) خبر داده‌اند[۶۳] و برخی این عدد را حدود ۹۰۰ نفر دانسته‌اند.[۶۴] بر محور روایتی که در مناقب ابن شهر آشوب آمده میباشد امام حسین(ع) خویش در روز عاشورا ۱۹۵۰ نفر از لشکریان قدمت بن سعد را کشت و شماری را نیز مصدوم کرد.[۶۵] همینطور در ثابت الوصیه شمار کشته‌های لشکر قدمت بن سعد به دست امام حسین(ع) ۱۸۰۰ بدن مذکور میباشد.[۶۶]

بازدید : 54
يکشنبه 8 تير 1404 زمان : 10:21

حدیث افتراق حدیث منسوب به نبی اکرم(ص) درباره انشعاب امت اسلامی به بیشتراز هفتاد فرقه. بنابر این حدیث، امت اسلامی بعداز فرستاده اکرم(ص) به بیشتراز هفتاد فرقه منشعب می شود که فقط یک فرقه از آن‌ها نجات می یابد. درباره مصداق فرقه ناجیه دربین عالمان مذهبها اسلامی اختلاف‌لحاظ وجود دارااست. از فرستاده(ص) بیان شده که فرقه ناجیه، شیعه هاِ علی(ع) مسجد قبا مشهد میباشند.

مضمون و گستردن حدیث

حدیث افتراق به حدیثی از فرستاده(ص) اشاره دارااست که مضمون مشترک نقل‌های متفاوت آن این میباشد که «مجوس بر هفتاد فرقه، یهودیت بر هفتاد و یک فرقه و مسیحیت بر هفتاد و دو فرقه تقسیم شد و امت اینجانب بر هفتاد و سه فرقه تقسیم می گردد و صرفا یک کدام از این فرقه‌ها، فرقه ناجیه میباشد.»[۱] ولی در بعضی از نقل‌ها آمده میباشد که ۷۲ فرقه نجات‌یافته و یک فرقه جهنمی آدرس مسجد قبا مشهد میباشد.[۲]

در نقل‌های متفاوت این قصه، تعداد فرقه‌های اسلامی گاهی هفتاد و سه فرقه،[۳]گاهی هفتاد و دو فرقه[۴] و گاهی هفتاد و یک فرقه[۵] نام برده میباشد. در تفصیل حدیث افتراق آمده که گمراهی اکثر فرقه‌های اسلامی جز فرقه ناجیه، ناظر به اختلافات اعتقادی میباشد که به تکفیر و دشمنی علیه یکدیگر می‌انجامد و مرتبط با اختلافات شرعی فقیهان که همه با بازگشت به قرآن و سنت معذور و اهلِ نجات می باشند، نمی شود.[۶] بعضی نیز احتمال داده‌اند این حدیث، دربرگیرنده اختلافاتِ دنیایی مسلمان ها در فرآورده و جان و حکومت که به دشمنی و فرقه‌فرقه شدن می‌انجامد نیز رزرو مسجد قبا مشهد میگردد.[۷]

اعتبار
حدیث افتراق در کتاب ها اربعه شیعه و صحیحین اهل‌سنّت نقل نشده و فرقه‌پژوهانی زیرا نوبختی در فرق الشیعه و نیز ابوالحسن اشعری در مقاله ها الاسلامیین به آن اشاره و استناد نکرده‌اند. ابن تمهید اندلسی (درگذشت ۴۵۶ق) از عالمان اهل‌سنت آن را غیرقابل احتجاج و ناصحیح دانسته‌میباشد[۸] و به لحاظ ابن وزیر فقید زیدی‌مذهب (درگذشت ۸۴۰ق) نیز قسمت نهایی آن (کلیه جز یک فرقه، جهنمی می باشند) ساختگی شماره تلفن مسجد قبا مشهد میباشد.[۹]

با این هم اکنون، برخی از کتاب‌های حدیثی شیعه[۱۰] و اهل‌سنت[۱۱] و بعضی از ملل و نحل‌نویسان[۱۲] حدیث را نقل کرده و پذیرفته‌اند و بعضا از فرقه‌شناسان همانند عبدالقاهر بن طاهر بغدادی،[۱۳] شهفور بن طاهر اسفراینی[۱۴] و ابن عبدالرحمن ملطی شافعی[۱۵] نیز فِرَق اسلامی را مبنی بر ۷۳ فرقه، تیم‌بندی کرده‌اند. ازاین‌رو، آورده شده حدیث افتراق، خیر صرفا پر اسم و رسم و مستفیض[۱۶] بلکه متوالی[۱۷] یا این که در حدود متوالی[۱۸] میباشد.

به گفته آیت‌الله سبحانی مستفیض بودن و نقل‌های فراوان این حدیث در کتاب‌های شیعه و سنی، ضعف سندی آن را جبران می‌نماید و نقل آن با اوراق متفاوت در‌این منابع موجب اعتقاد و باور و پشت گرمی به آن می‌گردد.[۱۹] همینطور محمد بن احمد مقدسی (درگذشت بعداز ۳۸۱ق) مولف کتاب احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم، این ماجرا را مشهورتر از قصه دیگری دانسته که تعداد نجات‌یافتگان را ۷۲ فرقه و هلاک‌شدگان را یک فرقه می داند و اما اعتقاد دارد قصه دوم درست‌خیس میباشد.[۲۰]

فرقه ناجیه
نوشته‌ی علمیٔ اساسی: فرقه ناجیه
درباره انتخاب مصداق فرقه ناجیه در میان عالمان مذهبها متفاوت اختلاف‌لحاظ میباشد. غالبا هر یک از آن ها مذهب خود را فرقه ناجیه، و ۷۲ فرقه دیگر را هلاک‌گردیده دانسته‌اند:[۲۱] جمال‌الدین رازی از عالمان امامیه در کتاب تبصرة العوام فی معرفة مقاله ها الانام،[۲۲] جعفر بن منصور الیمن از عالمان اسماعیلیه در کتاب سرائر و اسرار النطقاء[۲۳] و شهرستانی از عالمان اهل سنت در کتاب الملل و النحل[۲۴] مذهب خود را مصداق فرقه ناجیه دانسته‌اند.

روحانی صدوق محدث دارای اسم و رسم شیعه در قرن چهارم، در کتاب کمال الدین و تک تک النعمه با استناد به حدیث ثقلین، کسی که را که به قرآن و عترت رسول(ص) تمسک نماید، جزو فرقه ناجیه دانسته میباشد.[۲۵] همینطور علامه مجلسی در بحار الانوار از امام علی(ع) نقل کرده که شیعیانم، اهلِ نجاتند.[۲۶] علامه حلی نیز با توکل بر روایات، امامان دوازده‌گانه و رهروان آنان‌را مصداق فرقه ناجیه معرفی نموده است.[۲۷] بعد دلایلی در ثابت حقانیت مذهب شیعه بیان نموده است.[۲۸]

با این اکنون اهل‌سنت با استناد به روایات دیگر، فرقه ناجیه را جماعت[۲۹] یا این که اکثریت[۳۰] و یا این که رهروان خلفای راشدین می دانند.[۳۱] گزارشی نیز از حدیث افتراق وجود داراست که بر پایه ی آن همه فرقه‌های اسلامی به جز زندیقان، اهل نجاتند.[۳۲]

فرق هلاک‌گردیده
عالمان مذهبها اسلامی ۷۲ فرقه دیگر غیر از مذهب خویش را هلاک‌گردیده دانسته‌اند:[۳۳] اما به گفته ابراهیم بن موسی شاطبی (درگذشت ۷۹۰ق) از عالمان مالکی‌مذهب اهل‌سنت انحصار فِرَق هلاک‌گردیده در عدد ۷۲ عامل دارای اعتبار عقلی و نقلی ندارد.[۳۴]

ابن تمهید فقید اهل‌سنت (درگذشت ۴۵۶ق)در کتاب فقاهتی المُحَلّی بالآثار، با استناد حدیث که «تفترق اُمتی علی بضع وسبعین فرقة اعظمهم فتنة علی امتی فامیل یقیسون الامور...» که از فرستاده(ص) گفته شده[۳۵] اهل قیاس در فقه را از فرقه‌های گم راه و هلاک‌گردیده می داند.[۳۶]

بازدید : 28
شنبه 7 تير 1404 زمان : 11:40

نبوت یا این که پیامبری، گزینشی الهی میباشد که معارف الهی از سوی پروردگار بر عبد برگزیده‌اش وحی میشود تا رفتار و خلق و خوی بندگان را در مسیر کمال و روشن بختی، رهبری نماید. مهم‌ترین خصوصیت‌های پیامبران، اخذ وحی تشریعی، بضاعت اعجاز و طهارت میباشد. مسائل نبوت، به دو نصیب نبوت خاصه و عامه تقسیم گردیده‌است. مراد از نبوت عامه، دسته مباحث درباره اصل نبوت همانند لزوم بعثت انبیاء، پاکی و اعجاز میباشد. خواسته از نبوت خاصه هم مسائلی میباشد که درباره فرد خاص یعنی نبی اسلام(ص) مطرح مسجد قبا مشهد می گردد.

بایستگی نبوت و بعثت پیامبران، در قرآن کریم ومهربان، احادیث معصومان و متن‌ها کلامی، فلسفی و عرفانی گزینه تأکید قرار گرفته و دلایلی برای آن مذکور میباشد؛ مثلا اتمام حجت بر آدم‌ها، نیازمندیِ ذاتی آدم و نیازمندی آدم به اجتماع. مبتنی بر نشانه‌ها قرآن مهربان، تمامی انبیا هدف ها مشترکی داشته‌اند؛ مثلا دعوت به توحید و معاد، برپایی عدالت، آموختن و تربیت، تزکیه و زهد و تقوا و همینطور آزادسازی بشر‌ها از غل و زنجیرها آدرس مسجد قبا مشهد است.

آموزه نبوت را از اصول آیین به شمار آورده‌اند که اعتقادوباور به آن شرط مسلمانی میباشد. این آموزه در اسلام به معنای پیامبری حضرت محمد(ص) و پیامبرانی میباشد که در قرآن یا این که سنت نبوی از آن‌ها حافظه شد‌ه‌است. نبوت با حضرت انسان(ع) شروع گردیده و بنابر آیه مصرح قرآن کریم ومهربان، با نبوت حضرت محمد(ص) نقطه پایان یافته میباشد. شیعه ها و اهل سنت درین اعتقادوباور با یکدیگر همدم‌اند. شیعه‌ها با استناد به نشانه‌ها قرآن و احادیث معصومان، معتقدند که بعداز نقطه پایان نبوت، خدا، امامان را برای نگهداری و تبیین آئین برگزیده رزرو مسجد قبا مشهد میباشد.

نبوت یا این که پیامبری، مبنی بر قرآن کریم ومهربان گزینشی الهی میباشد که آفریدگار، معارف الهی را بر مخلوق برگزیده‌اش وحی می‌نماید تا رفتار و اخلاق بندگان را در مسیر کمال و به روزی، رهبری و هدایت نماید.[۱] علامه حلی متکلم شیعی قرن هشتم قمری نبی را کسی می داند که بی واسطه از معبود خبر می دهد (بر این پایه نبوت یعنی مخابره کردن بی واسطه از سوی پروردگار.) [۲] اعتقادوباور به نبوت، ضروری آیین اسلام و تمامی ادیان آسمانی میباشد.[۳] نبوت در گویش عربی از ریشه نََبَاء در تعدادی مضمون‌ به شغل رفته میباشد: خبر و خبردادن،[۴] جای مرتفع،[۵] خروج از جای ،[۶] رویه پر‌نور[۷] و صدای پنهان شماره تلفن مسجد قبا مشهد می باشد.[۸]

بنابر عهد معروف، در بین فرستاده و فرستاده تفاوت‌هایی وجود داراست و با آنکه هر رسولی فرستاده میباشد، ولی تمامی انبیا، پیامبر نیستند.[۹] فرستاده در خواب و بیداری وحی را اخذ می‌نماید؛ ولی رسول فقط در خواب.[۱۰][۱۱] وحی بر پیامبر از وحی بر فرستاده بهتر‌خیس میباشد به دلیل آنکه وحی بر نبی را جبرئیل ابلاغ می‌نماید؛ البته وحی بر فرستاده از روش ملائکه دیگر یا این که الهام قلبی یا این که رؤیای صادقه شکل می‌پذیرد.[۱۲] برخی نبی و رسول را در مفهوم مترادف و هم معنی دانسته‌اند.[۱۳]

ملاصدرا براین اعتقادوباور میباشد که نبوت دارنده درون و ظواهر میباشد و باطنش ولایت و ظاهرش به عبارتی شریعت میباشد و هر رسول به باعث این ولایت وحی را از پروردگار یا این که از فرشته‌ای (که مشاهده‌اش می‌نماید و مطلوب با رده وی در ولایت و نبوت میباشد) اخذ می‌نماید و آن‌چه را با واسطه یا این که مستقیم از آفریدگار اخذ می‌نماید به بندگان میرساند و با آن ها صحبت می گوید و آنها را تهذیب می‌نماید و به آن‌ها می‌آموزاند و این جز از رویکرد شریعت ممکن وجود ندارد.[۱۴][یادداشت ۱] صدرالمتالهین هم‌چنان بر این اطمینان میباشد که نبوت امری موهبتی و از مواهب ربانی و غیر کسبی میباشد و به بیتی از شعر حافظ استشهاد می‌نماید و می گوید: «كما قال لسان‌لعرفاء وناظم جوهرالأولياء»:

دولت آن میباشد كه بی‌خون دل آید به کنار//ورنه با تلاش و کارْ گلشن جِنان این کلیه وجود ندارد[۱۵]


نبوت خاصه و عامه
نوشته‌علمی‌های اساسی: نبوت خاصه و نبوت عامه
در کتاب‌های کلامی از مباحث نبوت، در دو قسمت نبوت خاصه و عامه گفت و گو می‌گردد. خواسته از نبوت عامه، دسته مباحث درباره اصل نبوت همانند لزوم بعثت انبیاء،[۱۶] پاکی[۱۷] و اعجاز[۱۸] میباشد.[۱۹] خواسته از نبوت خاصه هم مسائلی میباشد که درباره نبوت یک شخص خاص یعنی رسول اکرم(ص) مطرح می‌گردد؛ به عنوان مثال: دلایل پیامبری و معجزات وی.[۲۰]

بایستگی نبوت
برخی معتقدند بنیادی‌ترین مورد نصیب نبوت، مسئله بایستگی بعثت انبیاء میباشد.[۲۱] بایستگی نبوت و بعثت پیامبران، در قرآن، احادیث معصومان و متن ها کلامی گزینه تأکید قرار گرفته و دلایلی برای آن نام برده میباشد؛ مثلا اتمام حجت بر بشر‌ها، نیازمندی ذاتی آدم و نیازمندی آدم به اجتماع.[۲۲]

در قرآن، بایستگی نبوت با توکل بر نیاز انسان گفته شده میباشد؛ به عنوان مثال نیاز به عدل و داد، تزکیه و آموختن.[۲۳] در توضیح این مفاد نقل شده میباشد که بشر به تنهایی و سوای رهبری پیامبران نمی‌تواند عدل و داد را در جامعه برپا نماید؛ به این دلیل‌که تحقق عدل و داد در کلیه شئون معاش، مستلزم این میباشد که پیامبران مصادیق متفاوت عدل و داد را پر‌نور نمایند، ضابطه مبنی بر عدل و داد بتواند دستمزد همگی اشخاص را در کل قضیه‌ها رعایت نماید و همینطور اجرای عدل و داد مستلزم یک اجراکننده عادل و دادگر میباشد که هیچ گاه زیر تأثیر تمایلات نفسانی و منظور‌های فردی نباشد.[۲۴] اجرای این مفاد، ازآنجاکه صرفا با پشت گرمی به نبوت و انبیا ممکن دانسته گردیده، تحت عنوان دلایل تبیین لزوم نبوت گفته شده میباشد. همین مقدمات برای موردها دیگری مانند یاددادن و تربیت آدم هم گفته شده میباشد.[۲۵]

بازدید : 35
شنبه 7 تير 1404 زمان : 10:17


فَخْرُالدّین بن محمدعلی طُریحی (۹۷۹-۱۰۸۵ یا این که ۱۰۸۷ق)، از مفسران قرآن مهربان و عالمان فقهی امامیه در قرن یازدهم و مؤلف کتاب مجمع البحرین. وی اول فقیه شیعی میباشد که واژگان نقص‌ قرآن و حدیث را به طور همزمان در یک کتاب تفصیل مسجد قبا مشهد نموده است.

معاش‌طومار
طریحی در سال ۹۷۹ق در نجف دیده به جهان گشود و ازاین‌رو به نجفی آوازه یافت.[۱] وی هرچند بابا خویش را محمدعلی معرفی کرده،[۲] البته در برخی منابع اسم بابا وی محمد نام برده میباشد.[۳] آقابزرگ تهرانی، گزارش اسم «محمد» برای بابا طریحی را -که مُبْدِع آن حر عاملی بوده میباشد و سایرافراد از وی تاسی کرده‌اند- خطا دانسته و اسم محمدعلی را تأیید آدرس مسجد قبا مشهد نموده است.[۴]

ظاهراً سبب ساز این اختلاف، افزوده شدن واژۀ بن میباشد که موجب شد‌ه‌است برخی اسم پدرش را محمد بن علی گزارش نمایند. به گفته عبدالله سماهیجی بحرانی، مامان او از همسایه مشه رزرو مسجد قبا مشهد بوده میباشد.[۵]

نسب
خانوادۀ طریحی از خویشان‌های پر اسم و رسم نجف بودند که سازه بر اسم جدّ اعلایشان، طُریح، به طُریحی آوازه یافتند.[۶] نسب این بستگان به حَبیب بن مُظواهر اسدی، صحابی دارای اسم و رسم امام علی(ع) و امام حسین(ع) میرسد.[۷] ظاهراً این بستگان بعد از تخریب کوفه، و در قرن ششم قمری به نجف اشرف شماره تلفن مسجد قبا مشهد رفته‌اند.[۸]

وفات
به گفتۀ بعضی، طریحی در ۱۰۸۵ق در شهر رَمّاحیه درگذشت و بعداز جابجایی جسدش به نجف، مجاورت مسجدش در محلۀ بُراق -که امروزه به «الجامع الطریحی» شناخته میگردد، دفن شد.[۹] ولی بعضا تاریخ وفات طریحی را ۱۰۸۷ق گزارش کرده‌اند و برآنند که تاریخ ابتدا را حر عاملی، به غلط به‌شغل برده و دیگرافراد از وی تقلید کرده‌اند.[۱۰]

مهاجرت‌ها
طریحی زمانه جوانی را در نجف نزد پدرش و عمویش، محمدحسین طریحی، طی کرد.[۱۱] در ۱۰۶۲ق از عراق به مکه رفت و شماری از اثر ها خویش را در اثنای این مهاجرت نگاشت. بعد از آن به کشور ایران مهاجرت کرد.[۱۲]

فخرالدین، بنابر فرصت تألیف آثارش، در ۱۰۷۹ق به مشهد رفته میباشد.[۱۳] او تألیف ایضاح الحساب را در ۱۰۸۳ق در اصفهان به نقطه پایان رسانده که نماد می دهد مدتی نیز در اصفهان اقامت داشته میباشد. [۱۴] وی بعداز مسافرت به یک سری شهر دیگر، به نجف برگشت.[۱۵]

اساتید و شاگردان
محمد بن جابر نجفی، امیر شرف‌الدین علی شولستانی و روضه خوان محمود بن حسام‌الدین بن درویش از استادان طریحی بوده‌اند.[۱۶]

صفی‌الدین بن فخرالدین طریحی، محمدباقر مجلسی، سید هاشم بحرانی و سید هاشم بن سلیمان کتکانی، مثلا شاگردان طریحی بوده‌اند.[۱۷]

آقا تعالی طهرانی طریحی را -با فرض اینکه کتکانی مستقیماً از او داستان کرده‌با‌شد، جزو معمرین دانسته میباشد؛ یعنی افرادی که عمری دراز داشته‌اند.[۱۸]

شخصیت حدیثی
اسم طریحی در مدرک اذن‌طومار‌های روایتی آمده[۱۹] و خویش وی نیز دارنده اجازۀ ماجرا و سماع بوده[۲۰] و به برخی از شاگردانش اجازۀ داستان داده میباشد.[۲۱]

تالیفات

مجمع البحرین
از مهم ترین کتاب‌های طریحی، مَتوده البحرین و مَطلع النیرین میباشد. این کتاب، اولیه تاثیر شیعی میباشد که به توضیح واژگان خلل قرآن و حدیث، در کنار هم، پرداخته میباشد.[۲۲] او این کتاب را بعداز تألیف دو کتاب دیگرش، غریب القرآن و غریب الحدیث، نگاشت.[۲۳] ظاهراً طریحی در تألیف این کتاب، بیشترین تأثیر را از اثراتی زیرا الصحاح جوهری (درگذشت ۳۹۳ق)، معجم مقاییس اللغة و مجمل اللغة نوشته ستایش بن عجم (درگذشت۳۹۵ق)، [[النهایة فی غریب الحدیث تاثیر ابن اثیر جزری (درگذشت۶۰۶ق)، و القاموس المحیط تألیف مجدالدین فیروزآبادی (درگذشت۸۱۷ق) گرفته میباشد.[۲۴]

تاثیر دیگر طریحی در ذکر معنای واژگان نقص‌ قرآن مهربان، کتاب غریب القرآن میباشد[۲۵] که با تیتر تعبیر غریب القرآن چاپ گردیده است. به گفتۀ آقابزرگ طهرانی[۲۶] طریحی تألیف این کتاب را قبل از مَعده البحرین، در ۱۰۵۱ به نقطه نهایی رسانده میباشد. ظاهراً طریحی درین تاثیر، کتاب نزهة القلوب و فرحة المکروب ابوبکر محمد بن عزیز سجستانی (درگذشت۳۳۰ق) را، برای استفادۀ سهل وآسان‌خیس، به ترتیب الفبایی و با اضافه کردن برخی مطالب، تدوین نموده است.[۲۷] آقا والا طهرانی به تمایز کتاب غریب القرآن با دو تاثیر دیگر او، ُنزهة الخاطر و سُرور الناظر و کشف غوامض القرآن، تأکید کرده،[۲۸] البته جعفر آل محبوبه برآن میباشد که بین این اثر ها تفاوتی وجود ندارد و هر سه، اسم‌های متفاوتی برای یک کتاب میباشد.[۲۹]

یک کدام از اثرها پر اسم و رسم طریحی در دانش رجال تألیف شد‌ه‌است. از این تاثیر با عنا وین گوناگونی حافظه گردیده است، ازجمله جامع المقال فی تمییز المشترکة اینجانب الرجال[۳۰]، جامع المقال فیما یتعلق باحوال الحدیث و الرجال و تمییز المشترکات منهم[۳۱]، و تمییز المتشابه اینجانب أسماء الرجال.[۳۲] طریحی این کتاب را در ۱۲باب، درسال ۱۰۵۳ق تألیف کرده، که ظاهراً متن اساسی کتاب میباشد. او ۱۲فایده در آشنایی مشترکات در نام و نسب و لقب و ا‌لقاب و برخی نکات دارای اهمیت دیگر، مانند شمار روایات کتاب‌های چهارگانۀ حدیثی، تاریخ وفات بعضی از مشایخ متقدم را آورده میباشد.[۳۳] شاگردش، محمدامین کاظمی مالک کتاب هدایة المُحدّثین، بر باب دوازدهم این کتاب تفصیل نوشته میباشد.[۳۴] به گفتۀ امین[۳۵]، روضه خوان عبدالحسین طریحی(نوۀ فخرالدین طریحی) جامع المقال را در ۱۲۶۲ با تیتر ُمتقن الرجال فی تلخیص جامع المقال خلاصه نموده است.

تاثیر دیگر طریحی المُنتخب فی گردآوری المَراثی و الخُطَب میباشد، مشمول مرثیه‌ها و خطبه‌هایی در رثای اهل بیت علیهم السلام.[۳۶] دسته‌ای از اشعار خویش طریحی در این موسسه نیز آمده میباشد.[۳۷] به نوشتۀ حر عاملی، طریحی تاثیر دیگری با اسم المَقتل نیز داشته میباشد،[۳۸] البته افندی این دو را یک کتاب دانسته میباشد.[۳۹] این کتاب که با عناوینی همانند مجالس الطریحی و المجالس الفخریة نیز از آن حافظه گردیده‌است، اول توشه در ۱۳۰۷ش در حاشیۀ مَآدم کش الطالبین ابوالفرج اصفهانی در طهران چاپ شد. جزء نخستین و دوم آن نیز، غیروابسته، بارها به چاپ رسیده میباشد.[۴۰]

تاثیر دیگر طریحی، کتابی شرعی با تیتر الفخریة الکبری میباشد که در آن فتواهای خویش را درباره‌ی عصمت و بخشی از صلاة گرد آورده و تألیف آن را در ۱۰۸۲ق به نقطه نهایی رسانده میباشد[۴۱] طریحی خویش این تاثیر را با تیتر الفخریة الصغری تلخیص نموده است.[۴۲] احتمالاً اثری که حر عاملی با تیتر الفخریة فی الفقه معرفی کرده، اشاره به همین ۲ تاثیر بوده میباشد.[۴۳] صفی‌الدین طریحی فرزند فخرالدین طریحی، شرحی با تیتر الریاض الزهریة فی گستردن الفخریة[۴۴] و برادرزادۀ فخرالدین طریحی، روحانی حسام الدین، نیز شرحی مزجی با تیتر منهج الشریعة الغراء فی تفصیل فخریة الصغری[۴۵]

اثر ها دیگر
طریحی اثراتی نیز در تفصیل بعضی کتاب‌ها نوشته، که از جملۀ آنهاست: الضیاء اللامع فی تفصیل مختصر الشرائع؛[۴۶] النکت الفخریة گستردن رسالة الاثنی عشریة فی الطهارة و الصلاة، تاثیر روحانی حسن بن شهید ثانی؛[۴۷] النکتُ اللطیفة فی گستردن صحیفة السجادیة؛[۴۸] تفصیل المبادئ الأصولیة علامه حلی؛[۴۹] إیضاح الحساب گستردن خلاصة الحساب روحانی بهایی،[۵۰] اللمع فی تفصیل الجمع.[۵۱]

بازدید : 29
پنجشنبه 5 تير 1404 زمان : 9:56


روایت ذبح
براساس منابع عبدالمطلب نذر کرده بود در حالتی که پروردگار ده پسر به وی بدهد، یکی‌از آنها‌را در خط مش پروردگار و در کنار منزل کعبه قربانی نماید. زمانی که تعداد پسران وی به ده رسید، برای اجرا نذرش قرعه‌انداخت و قرعه به اسم عبدالله زمین‌خورد؛ ولی عموم با این شغل مخالفت کردند. تصمیم بر این شد که عبدالله را با ده شتر موازی نمایند، بعد از آن در میان آن ها قرعه بزند، در صورتیکه به اسم شتران درآمد که عبدالله نجات یافته و شتران را بکشند و در صورتی‌که به اسم عبدالله درآمد، ده شتر دیگر اضافه نمایند و قرعه بزنند و همچنان بر شتران بیفزایند تا‌هنگامیکه قرعه به اسم شتران درآید. قرعه تا ده توشه ادامه یافت تا در غایت وقتی که فی مابین عبدالله و صد شتر قرعه کشیدند، قرعه مسجد قبا مشهد به اسم شترها درآمد.[۲]

در روایتی منسوب به نبی(ص) به کنیه «ذبیح» به معنای قربانی اشاره گردیده است: «‌أنا ابنُ الذَبیحَین: اینجانب فرزند دو قربانی‌ام». از امام رضا(ع) آورده شده که مراد از دو قربانی یک کدام از اسماعیل و دیگری عبدالله آدرس مسجد قبا مشهد میباشد.[۳]

برخی دانشمندان تاریخ اسلام مثلا علی دوانی ماجرای نذر عبدالمطلب را افسانه و ساخته ذهن امویان میدانند که به قصد لطمه‌زدن به رسول(ص) و حضرت علی(ع) رزرو مسجد قبا مشهد ساخته اند.[۴]

تزویج با آمنه
طبق برخی نقل‌ها، در به عبارتی روزِ ماجرای قربانی و بعد از قربانی کردن یکصد شتر، عبدالمطلب عبدالله را برداشت و یکسر به منزل وَهَب بن مخلوق مَناف رفت که در آن روز بلندمرتبه خویشاوندان خویش یعنی خویشان بنی زُهره بود و دختر وی آمنه بنت وهب را که در آن روز بلندمرتبه‌ترینِ زنان قریش از حیث نسب و جایگاه بود، به تزویج عبدالله درآورد؛[۵] اما طبق گفته برخی دیگر، این وصلت یک‌سال بعد از ماجرا ذبح عبدالله انجام یافته شماره تلفن مسجد قبا مشهد میباشد.[۶]

ایمان عبدالله
مسلمان‌ها درباره ایمان عبدالله اختلاف لحاظ دارا‌هستند. تیم‌هایی از اهل سنت او‌را کافر میدانند؛ ولی بیشتر عالمان شیعه (و بعضا مدعا گردیده‌اند همگیٔ علمای امامیه) معتقدند اجداد رسول تا بشر(ع) همه یکتاپرست و مؤمن بوده‌اند.[۷]

امام راستگو(ع) میفرماید: «جبرئیل بر پیغمبر نازل شد و اظهار کرد:‌ای محمد! پروردگارت به تو درود می رساند و میفرماید: اینجانب حریق جهنم را حرام کردم بر پشتی (صُلب) که تو‌را فرود آورد، و شکمی که به تو حامله شد و دامانی که تورا پروراند: آن پشت، پشت عبدالله بن عبدالمطلب میباشد و شکمی که به تو باردار شد، آمنه بنت وهب و البته دامانی که تو‌را پروراند، دامان ابوطالب ـ و طبق قصه ابن فضال ـ و فاطمه بنت اسد میباشد».[۸]

درگذشت

تصویری دیرین از محل دفن عبدالله بن عبدالمطلب در مسجد دار النابغه
وفات عبدالله بنابر عقیده دارای اسم و رسم، قبل از به دنیاآمدن پیامبر خداوند بوده میباشد؛[۹] البته یعقوبی همین عقیده دارای اسم و رسم را مغایر اجماع و به موجب روایتی از امام راست گو(ع)، وفات اورا دو ماه بعداز به دنیاآمدن نبی آفریدگار دانسته میباشد.[۱۰] کلینی نیز همین عهدوپیمان را برگزیده میباشد.[۱۱]  ۲۸ ماه بعداز به دنیا آمدن فرستاده و هفت ماه بعداز آن هم نقل شد‌ه‌است.[۱۲] به علاوه مسعودی عهد و پیمان یک ماه بعد از میلاد و سال دوم ولادت را نیز نقل نموده است.[۱۳]

انگیزه وفات عبدالله را در مدینه اینگونه نوشته‌اند: عبدالله برای بیزنس با کاروان قریش رهسپار شام شد و در رجوع و برگشت بر تاثیر بیماری، در مدینه در نزد دائى‌هاى پدرش طايفه «بنى النجار» یک ماه بستری بود و در بيست و پنج سالگى در منزل‌اى دارای اسم و رسم به «دارالنابغه» وفات كرد. زیرا کاروان قریش به مکه رفتند و عبدالمطلب از اکنون او جویا شد، تعالی‌ترین فرزند خویش حارث را نزد او به یثرب ارسال کرد، ولی «‌حارث‌» وقتی به یثرب رسید که «‌عبدالله‌» وفات کرده بود. [۱۴] از «‌عبدالله‌» کنیزی به اسم «‌ام أیمَن»، پنج شتر، یک گله گوسفند، شمشیری قدیمی و مبلغی نیز به مکان ماند که نبی آفریدگار آن ها را ارث موفقیت.[۱۵]

ضریح عبدالله
به نقل منابع تاریخی، قبر عبدالله، یار و همدم شماری قبر دیگر در محلی در مدینه دارای شهرت به‌دار النابغة بوده میباشد که در حال حاضر در پیشرفت غربی مسجد، درون مسجد شد‌ه‌است. بیشتر محققان درین که وی در مدینه درگذشته شک و تردید نکرده‌اند و آنگونه که آوازه یافته، قبر وی در محلّی بوده که ابعاد به‌دار النابغة آوازه یافته میباشد. از این محل، عکس‌هایی بر مکان باقیمانده و اینک، در مسجدالنبی جای‌دارد. نایب الصدر شیرازی در سال ۱۳۰۵ق از این محل دیدن کرده[۱۶] و اشعار ترکی که در آنجا مندرج بوده، در کتابش آورده میباشد. مبتنی بر این اشعار، قبر دارنده گنبد و بارگاهی بوده که در سال ۱۲۴۵ ق. ایجاد شده است.[۱۷] به نوشته ابراهیم پاشا رفعت مصری قبر بارگاه داشته میباشد.[۱۸]

جز نایب الصدر شیرازی، از نویسندگان فارسی لهجه، فرهاد میرزا[۱۹] و سید اسماعیل مرندی[۲۰] و شماری دیگر از سفرنامه نویسان، ضریح عبدالله را یکی ضریح‌های مدینه معرّفی نموده‌اند. با اینکه وهابیان بعد از تسلّط، همگی حرم‌های جان دار در بقیع و بیرون بقیع را تخریب نمودند امّا ساختمان حرم عبدالله تا سال ۱۳۵۵ش همچنان باقی بوده میباشد. [۲۱]

زیارت قبر عبدالله بن عبدالمطلب در مدینه مستحب شمرده گردیده‌است.[۲۲]

در نوشته‌ی علمی «مقبره مطهر جناب عبدالله در بستر تاریخ» در فصلنامه میقات حج آمده میباشد که عبدالله در جنوب غربی مسجدالنبی و در شرق مسجد علی بن ابی طالب به خاک ودیعه شد. تاسیس خیابان زیرگذر در آن محدوده سبب ساز شد تا محلّ قبر به کنار مسجد النبی منتقل گردد که در طرح بسط و نوسازی مسجد النبی و دور و بر آن، حال قبر در مدخلِ در شماره ۵ مسجد النبی، به اسم «باب قبا» قراردارد. پیامبر جعفریان دراین باره از شاهد عینی نقل می نماید که در طرح بسط مسجد النبی کسی شاهد بوده که قبر عبدالله بابا فرستاده (ص) را منتقل کرده و به نصیب غربی مسجد النبی سه ردیف ما‌نده به باب السلام که آن مجال آنجا را سایه‌بان زده بودند، دفن کرده‌اند و سفارش گردیده که زائران اهل ایران آنجا زیارت نمایند. [۲۳]

تعداد صفحات : 0

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 489
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 168
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 312
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 482
  • بازدید ماه : 706
  • بازدید سال : 5843
  • بازدید کلی : 41011
  • <
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی